woensdag 26 maart 2014

Rebrabar ed

Meneer Pardoes en ik besloten vorige lente onze tuin met voornamelijk leuk ogende planten, struiken en bomen om te bouwen tot een eetbare tuin.
Dat doe je niet in een jaartje, dat moet zorgvuldig worden opgebouwd!
Dus dachten en praatten wij over wat wel en wat niet, rooiden een paar bomen, gaven struiken en planten weg, er kwam een tweede appelboom, twee kruisbessenstruikjes, vijf rode bessen, er werd gezaaid en na enige tijd daadwerkelijk gesmuld en wij hadden de smaak te pakken!
Ergens in de herfst werd ons een rabarberwortel aangeboden. Rabarber, mmmm!
We zochten een goed plekje uit, de wortel werd geplant en we vergaten zo'n beetje dat ie er stond. Tot ik vorige week elders een rabarberplant al groene blaadjes zag krijgen en tegen Meneer Pardoes zei dat we nodig eens moesten kijken of onze rabarber de koude (nou ja, koude ...) winter soms niet had overleefd. Er was namelijk nog niets aan de plant veranderd sinds de herfst! Ik vond 'm bij nader inzien wel een wat vreemde vorm hebben, er staken een stuk of wat rubberachtige stangetjes uit de aarde omhoog en zo'n plant had ik eigenlijk nog nooit ergens gezien.
"Zou je 'm soms z'n kop hebben geplant?", vroeg ik lachend aan Meneer Pardoes.
Die pakte meteen een schep en groef de rabarberwortel voorzichtig uit.
Een wereld aan roze stengels groeide onder de grond.
Ontroerd over zoveel kracht en doorzettingsvermogen keek ik hoe de wortel voor de tweede keer in de tuin werd ingegraven.
We lachten schaapachtig naar elkaar.
Beginnersfoutje.
"Zullen we maar niet verder vertellen hè?", zei ik nog.
Nu slaapt de rabarber onder een lakentje 's nachts, om de tere blaadjes en stengels te beschermen tegen de nachtvorst.
Weer wat geleerd!

(Mocht je de titel van dit blog niet snappen, kijk dan eens naar de titel van gisteren!)

dinsdag 25 maart 2014

Ondersteboven

Er gaat veel anders dan anders de laatste weken ... zo blogde ik ruim een maand niet (nee, ik heb het niet gemist!) omdat ik gewoon geen zin had en gaf daar maar eens een keer aan toe! Verder zijn Meneer Pardoes en ik hard bezig geweest op het huisje van een dierbare kennis op te ruimen na zijn overlijden en dat heeft mij ook wat ondersteboven gebracht ... opnieuw kijk ik naar de enorme hoeveelheid (overbodige) spullen hier in huis en is er weer flink opgeruimd. De Kringloop weet er vast wel raad mee en zo zijn er andere mensen blij met wat hier staat te verstoffen.
Bij een lieve vriendin en haar man gebeurde iets heel heftigs met één van hun kinderen, een kind uit hetzelfde geboorteland als onze zonen, een kwetsbaar kind, een kind met een hele slechte start waar liefde en aandacht niet voor heling kon zorgen. Ik ben ervan ondersteboven omdat het ook mijn kind had kunnen zijn, ondersteboven omdat alles wat mijn vriendin en haar man hebben gedaan, voor niets lijkt te zijn geweest. Gewelddadigheid in een kind is sowieso iets om totaal van ondersteboven te raken ...
Ondersteboven ging ook mijn naaimachine, of eigenlijk beter gezegd: binnenstebuiten. Ik kreeg een telefoontje van de naaimachinewinkel dat ie niet meer te repareren is. Een machine van 7 jaar oud, een Husqvarna-Viking van meer dan duizend euro, gewoon versleten! Waar is de tijd gebleven dat er degelijke metalen naaimachines werden gemaakt die een leven lang mee konden? Ik kocht de machine in een opwelling, omdat ik ondersteboven en blij was dat Meneer Pardoes na een jaar tobben met zijn gezondheid, eindelijk genezen was. Wie weet is het stukgaan van de machine wel een afsluiting van die tijd. Weg ermee, opgeruimd staat netjes, geen herinneringen meer aan toen, ik leef NU!
Gelukkig heb ik nog een oude Anker waar de kinderen normaal gesproken op naaien. Laat ik 'm eens ondersteboven keren en kijken wat ik er allemaal mee kan!
En o ja, ik ging ook nog ondersteboven toen ik van mijn fiets stapte en door mijn rug, voor het eerst van mijn leven. En toen ik net een beetje hersteld was, gleed ik van de natte trapper van mijn fiets dubbelgevouwen over mijn stuur.
Ik weet niet wat er hier allemaal gaat veranderen de komende tijd, dat de kosmos mij iets wil vertellen is mij inmiddels meer dan duidelijk!