zaterdag 31 mei 2014

Knijp me eens!

Het pootje van mijn bril brak af en dus ging ik op deze drukke zaterdag naar de opticien. Er stond een flinke rij en ik oefende ondertussen in buikademhaling en rustig wachten.
Voor mij stond een echtpaar met drie kindjes; een ventje van een jaar of twee in de buggy, een meisje van ongeveer 4 en een jongetje van rond de 6. Ze werden door hun vader gesommeerd stil te zijn. Het oudste ventje, duidelijk eerder bij die opticien geweest, zag de kleurpotloden staan en wilde in een hoekje gaan kleuren. Daar waren pa en moe het niet mee eens! Pa ging door zijn knieeën en sprak zijn oudste zoontje heel streng, sissend bijna, toe dat hij dat beslist niet mocht, dat kleuren. Daarbij kneep hij, om zijn woorden kracht bij te zetten, héél hard in het mannekes bovenarm. Even dacht ik dat ik het verkeerd zag maar met mijn glazen was beslist niks mis. Er zat een dame aan een tafel brillen te passen, we keken elkaar aan alsof we zeggen wilden: "Zag jij wat ik net zag?".
Nog geen minuut laten begon het kereltje in de buggy opgewonden heen en weer te wippen omdat hij iets vrolijks zag in de winkel. Mocht ook niet, er werd niet vrolijk gedaan! Moeders ging door de knieën, sprak het kindje toe en kneep het kleine kereltje keihard in zijn dunne bovenarmpje. Huilend kroop het in elkaar terwijl het oudste ventje "Dat deed heel zeer hoor pappa!" zei. Het meisje werd liefdevol over haar hoofd geaaid, haar brilletje was stuk en gelukkig kon de mevrouw van de opticien het repareren, ik denk dat die ouders haar anders ook hadden geknepen ...

Ik heb een wens gedaan, want bij Eyewish mag je ook voor andere dingen dan voor je ogen een wens doen. Ik heb de engelen gevraagd deze kindjes te helpen waar nodig en ik hoop dat de kinderen in hun leven heel veel lieve mensen zullen ontmoeten waarvan ze zullen leren dat je kind knijpen als het moet luisteren echt heel ongewoon is.
Stiekum hoop ik dat deze kereltjes ooit het lef hebben hun ouders eens flink terug te knijpen. Ik weet het, je moet geen kwaad met kwaad vergelden, maar in dit geval vind ik dat zeer geoorloofd!

(plaatje is van internet)

5 opmerkingen:

  1. Daar krijg je toch kouwe rillingen van ...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vreselijk ! Laatst zag ik ook iets van die strekking in het shoppingcenter: een kindje van maximum anderhalf in een buggy dat luidkeels liet blijken dat ze het beu was en uit die buggy wou. Je zag duidelijk dat de ouders het kind in de buggy gedropt hadden om te kunnen winkelen terwijl het kindje zelf wou lopen. De moeder schold het kind uit dat het moest stil zijn en stilzitten en dat het geen snoepje zou krijgen. Meer dan een half uur later zag ik hen op de parking ook naar hun auto gaan, beladen met aankopen van heel wat verschillende winkels. Wie weet dus, hoe lang ze al met het kind in die buggy de ene winkel, in de andere uit, waren gegaan. Toen het kindje, (nog steeds krijsend) erg ruw uit de buggy geplukt werd, snauwde de vader het toe, gaf een keiharde pets op de poep en plofte het direct in de autostoel. Lieve deugd, ik schrok me een ongeluk ! Het was echt een keiharde klets, het kindje stopte zelfs even met krijsen om prompt keihard te huilen van de pijn. De vader brulde en de moeder deed al vloekend de riempjes van het autostoeltje dicht. Vlam, de autodeur werd dichtgeslagen, en nog voor de motor startte, had de vader de radio al loeihard gezet, wellicht om zijn huilende kind te overstemmen.
    Heel even had ik de reflex om er naar toe te gaan en te reageren, omwille van het kindje, maar ik ben op mijn stap teruggekomen, want het zag er een echtpaar uit dat niet voor rede vatbaar was en ik wou niet tot moes geslagen worden. Maar achteraf voelde ik me eigenlijk heel schuldig dat ik dat kind in nood niet verdedigd had.
    Onvoorstelbaar dat ouders zo'n machtsmisbruik laten gelden en het kind zowel fysiek als mentaal kraken...
    Dat je als ouder eens erg nerveus kan zijn, akkoord, maar dat je dat op zo'n manier op je kind uitwerkt: afschuwelijk !
    'n groetje,
    sneksniltje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is een al even afschuwelijk verhaal ... en de onmacht die je dan voelt als toeschouwer ...

      Verwijderen
  3. Die ouders klinken niet erg prettig. Hopelijk was dit alleen een incident, en doen ze niet altijd zo tegen hun kinderen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi dat je de engelen om hulp vraagt. Ja stuur zulke mensen maar veel licht toe. Prachtig plaatje, ga ik binnenkort eens op mijn blog delen. Dikke knuffels!

    BeantwoordenVerwijderen