dinsdag 25 maart 2014

Ondersteboven

Er gaat veel anders dan anders de laatste weken ... zo blogde ik ruim een maand niet (nee, ik heb het niet gemist!) omdat ik gewoon geen zin had en gaf daar maar eens een keer aan toe! Verder zijn Meneer Pardoes en ik hard bezig geweest op het huisje van een dierbare kennis op te ruimen na zijn overlijden en dat heeft mij ook wat ondersteboven gebracht ... opnieuw kijk ik naar de enorme hoeveelheid (overbodige) spullen hier in huis en is er weer flink opgeruimd. De Kringloop weet er vast wel raad mee en zo zijn er andere mensen blij met wat hier staat te verstoffen.
Bij een lieve vriendin en haar man gebeurde iets heel heftigs met één van hun kinderen, een kind uit hetzelfde geboorteland als onze zonen, een kwetsbaar kind, een kind met een hele slechte start waar liefde en aandacht niet voor heling kon zorgen. Ik ben ervan ondersteboven omdat het ook mijn kind had kunnen zijn, ondersteboven omdat alles wat mijn vriendin en haar man hebben gedaan, voor niets lijkt te zijn geweest. Gewelddadigheid in een kind is sowieso iets om totaal van ondersteboven te raken ...
Ondersteboven ging ook mijn naaimachine, of eigenlijk beter gezegd: binnenstebuiten. Ik kreeg een telefoontje van de naaimachinewinkel dat ie niet meer te repareren is. Een machine van 7 jaar oud, een Husqvarna-Viking van meer dan duizend euro, gewoon versleten! Waar is de tijd gebleven dat er degelijke metalen naaimachines werden gemaakt die een leven lang mee konden? Ik kocht de machine in een opwelling, omdat ik ondersteboven en blij was dat Meneer Pardoes na een jaar tobben met zijn gezondheid, eindelijk genezen was. Wie weet is het stukgaan van de machine wel een afsluiting van die tijd. Weg ermee, opgeruimd staat netjes, geen herinneringen meer aan toen, ik leef NU!
Gelukkig heb ik nog een oude Anker waar de kinderen normaal gesproken op naaien. Laat ik 'm eens ondersteboven keren en kijken wat ik er allemaal mee kan!
En o ja, ik ging ook nog ondersteboven toen ik van mijn fiets stapte en door mijn rug, voor het eerst van mijn leven. En toen ik net een beetje hersteld was, gleed ik van de natte trapper van mijn fiets dubbelgevouwen over mijn stuur.
Ik weet niet wat er hier allemaal gaat veranderen de komende tijd, dat de kosmos mij iets wil vertellen is mij inmiddels meer dan duidelijk!

7 opmerkingen:

  1. Je kan je soms zo machteloos voelen als er iets gebeurt waar je niets aan kan doen, alleen maar kan meeleven. Sterkte! Antoinette

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja soms kan het gebeuren dat je in een neerwaartse spiraal terechtkomt, je voelt je dan machteloos .
    Kan me voorstellen dat je dan even geen zin hebt om te bloggen ( heb je gezellige berichten wel gemist ) . Sterkte met alles en geloof me, het gaat ook weer een keer veranderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh pff heftig allemaal! Weet effe niet wat te schrijven want zolang volg ik je nog niet. Ik denk alleen maar aan engelen die je kunt aanroepen...en dat je lijf blijkbaar rust nodig heeft. En denk ook weer meteen aan een naaimachine actie, een Janome...die je kunt winnen door het insturen van foto's van je creaties! Misschien iets voor je prachtige lapjesdekens?! Ik geloof dat het een actie op facebook is bij uitgeverij Tirion. Heel veel beterschapsknuffels van Susan

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel lieve Susan, en ja, de engelen heb ik om hulp gevraagd en die zeggen RUST en je eigen ding doen! Inmiddels zijn er drie naaimachines naar mij toe komen waaien, geweldig hè en ook passend in mijn plannetjes voor de toekomst (kinderen naailes geven).

      Verwijderen
  4. lees ik daar naailes voor kinderen? Laat je het weten wanneer je start?
    tot zwaais!

    BeantwoordenVerwijderen