zondag 19 januari 2014

Negen keer negen















Toen de zonen na de kerstvakantie weer naar school gingen, startte ik met mijn dekentjesweek. Twee keer per jaar, meestal in juni en december, maak ik een hele stapel dekentjes voor Ethiopië. Tot nu toe reisden die dekentjes mee met anderen naar mijn Nederlandse vriendin Dianne die in Addis Abeba woont en zorgt dat ze dáár terecht komen waar dat het hardste nodig is.
Dit jaar gaan we ze zelf in Ethiopië afleveren en dat maakt toch dat ik wat anders dan anders achter de naaimachine zit. Nog meer betrokken, nog meer 'in contact' met dat prachtige land en de lieve trotse mensen die daar wonen.

Ons Koningskind, bijna 16, is de jongste van het Ethiopische gezin waarin hij werd geboren en zijn oudste zussen hebben zelf al kindjes. Koningskind is dus oom! Hij kan zich daar niet echt iets bij voorstellen ... ik des te meer! De dekentjes die je hier op de foto ziet, naaide ik met de kleine neefjes en nichtjes in mijn achterhoofd. Er zijn er al drie, dekentjes en kindjes, en wie weet inmiddels wel meer!
Zoon, ruim 11 en hier in Nederland de jonste in ons gezin, is in Ethiopië juist het oudste kind en heeft inmiddels een jonger broertje. Zijn moeder en zijn broertje hebben inmiddels een deken van ons gekregen (gemaakt door oma P., hier in Nederland).
Op onze zolder liggen bovendien nog 4 grote, ook door oma P. in Nederland gemaakte dekens te wachten om bij familie van onze kinderen te worden afgegeven. Oma Nederland maakte bovendien een deken voor oma Ethiopië, hoe bijzonder is dat!

Het maken van de dekens is een feestje, vooral omdat er heel veel mensen bij betrokken zijn. Het garen kreeg ik kado, de lapjes krijg ik meestal ook (of koop ik bij de kringloop) en de voering (fleece dekens, moltons) worden me geregeld geschonken.

Dit zijn niet zomaar dekens. Die negen keer negen aan elkaar genaaide lapjes vertellen een heel verhaal en zitten vol liefde en warmte!

4 opmerkingen:

  1. wat prachtig! De dekentjes én het verhaal wat je erbij vertelt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wow jij bent lekker bezig geweest met dekentjes maken! En wat een mooi verhaal erachter en wat mooi dat je ze deze keer zelf kunt gaan afgeven.

    Ik was me al af aan het vragen hoe je dat doet met vaststikken aan een molton of fleece deken. Of je ze lapje per lapje vaststikt... Maar zie bij de meest rechtse dat je ze op een hele bijzondere manier hebt vast gestikt. Hoe heb je dat met de andere gedaan?

    Warme groetjes van Susan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zeker een prachtig verhaal (achter prachtige dekentjes !)
    Hoe groot zijn de dekentjes eigenlijk ?

    Het zal een hele bijzondere belevenis zijn om ze zelf te
    gaan afgeven ;-)
    Succes verder met naaien !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. prachtig prachtig prachtig!!! mooie dekens en een mooi doel. wat spannend dat jullie zelf naar Ethiopië gaan.

    BeantwoordenVerwijderen