vrijdag 29 november 2013

Beestachtig goed

Mijn spulletjes worden verkocht bij een hele leuke winkel in de binnenstad van Zutphen: Sur le Pont. Ik leverde daar afgelopen dinsdag een hele stapel dierenkettingen en schattenzakken af en hoop natuurlijk dat ze Sinterklaas tot dienst zullen zijn!

Nu mijn voorraad dierenkettingen "op" is, wilde ik graag iets nieuws maken. Ik dacht aan sleutelhangers met beestjes, want beestjes zijn altijd leuk en "doen" het goed. Toen ik gisterochtend een kennis tegenkwam die vroeg of ik ook sleutelhangers met beestjes had, wist ik wat me te doen stond: aan de slag om Sinterklaas nog even aan een paar leuke kadootjes te helpen! Zo gezegd zo gedaan. Meneer Pardoes boorde gaatjes en ik reeg er een hanger van. Ze zijn bedoeld om aan een tas te hangen, voor aan een fietssleutel zijn ze te lang. Ik plaatste net een bericht op Facebook en voor de lijm goed en wel droog was, was de gorilla al verkocht! De overige hangers vind je uiteraard in mijn webshop.

De komende weken wordt er door Meneer Pardoes en mij hard gewerkt aan nieuwe artikelen van herontdekt materiaal. We hebben namelijk kraamruimte aangeboden gekregen op de Zutphense Kerstmarkt die dit jaar voor het eerst wordt gehouden, op zondag 22 december vanaf 12.00 uur. Zutphen leent zich er prima voor; een prachtig oud centrum met leuke winkels! Kom je ook?

woensdag 20 november 2013

Hoe Het Beste Boek voor de Weg vleugels kreeg

"Mam, maham! Ik verveel me!"
Zoon wil achter de computer maar zijn dagelijkse half uur schermtijd is al verbruikt. Vorken verstoppen is niet aan hem besteed en zijn vrienden hebben andere bezigheden. Ik weet dat je vervelen meestal tot creatieve oplossingen leidt, maar daar denkt Zoon anders over. Zoon wordt graag vermaakt! Dus knip ik, terwijl hij op de bank nog even doorgaat met zich vervelen, uit een kartonnen verpakking van de ontbijtgranen een sjoelbakje. Van niets (of beter gezegd: afval) weer iets maken, dat vind ik leuk!
Met de chocolademunten die hij in zijn schoen kreeg afgelopen weekend, vermaakt hij zich zeker een kwartier! De munten vliegen Meneer Pardoes en mij om de oren als we aan tafel koffie zitten te drinken. Ik geniet van het geschater van Zoon en ben blij dat hij weer 'in beweging' is gekomen. De rest van de dag hoor ik hem niet meer over vervelen.

Wat deden wij vroeger eigenlijk, zonder computer, met alleen TV op woensdagmiddag en zaterdagochtend? Buiten spelen! Mijn buurmeisje en ik speelden dagen lang Monopoly en verzonnen daarbij onze eigen regels en afspraken zodat niemand behalve wij mee kon doen. En ik las boeken, man wat heb ik veel boeken gelezen. Alle boekjes uit de schoolbieb, boeken uit de Bibliobus die eens in de drie weken kwam en boeken die ik van mijn oma kreeg (Hup Claudia! en zo nog wat van die geweldige paarden-meisjesboeken). Het was altijd weer een feest als oma kwam want ze had zeker weten een boekverrassing voor mij in haar handtas!

Mijn broer deed weer andere dingen. Als ik daar zo eens over nadenk, zie ik in gedachten papieren vliegtuigjes door de lucht zweven en opeens is er een plan geboren voor een nieuw Studio Pardoes product! Een vliegtuigjes vouwen pakketje! Ik zoek naar geschikt papier, test, vouw, gooi en kruip achter de computer voor het maken van een duidelijke vouwinstructie. Na een middagje werken is het klaar: vliegtuigje vouwen, met blaadjes uit Het Beste Boek voor de Weg dat jaren in de camper van mijn ouders door Europa reisde. Mijn moeder gaf het me een poosje geleden en hoewel het vanwege de nostalgie eigenlijk zonde is het te verknippen, heb ik dat toch gedaan. Ik vond er zelfs nog gedroogde bloemetjes tussen de blaadjes, die heb ik bewaard. Mijn moeder kon vroeger bij elk bloemetje wel tien minuten stil staan waardoor een boswandeling veel langer duurde dan we hadden afgesproken ... Nu ik zelf kinderen heb die absoluut niet van wandelen houden, kan ik dat gevoel van toen zo weer oproepen. "Mam, maham, we zouden maar 5 kilometer doen en dat kun je in een uur lopen, we zijn nu al 10 minuten te lang onderweg door die stomme bloemetjes van jou!" zou Zoon zeggen.

Een doe-het-zelf pakketje dus, a.s. zaterdag te koop in de Shop for One Day!
Voor verveelmomenten, als je die al ooit hebt!

zondag 17 november 2013

Noeste Arbeid

Ik ben druk aan het werk voor de Shop for a Day die aanstaande zaterdag wordt gehouden op een fantastische lokatie in Zutphen!
Als je in de buurt bent, kom gerust even langs! Er is een prachtig aanbod!
Zelf verkoop ik allerlei handgemaakte artikelen van papier, stof en hout. De houten spulletjes zijn door Meneer Pardoes gemaakt!
De meeste dingen zijn van herontdekt materiaal, iets wat dus eerst als iets anders dienst heeft gedaan. Dat vind ik het allerleukste om te maken!

Ik ga zo gauw weer verder, het is een gezellige stoffige bende in mijn werkkamer, gelukkig weet ik precies waar alles ligt en wat ik allemaal nog wil doen. Voor een ander ziet het er hier uit alsof iemand lukraak van alles uit de kasten heeft getrokken en is vergeten om het ook weer op te ruimen!

En o ja, ik heb gisteren toen Sint in het land kwam eindelijk pepernoten gegeten, mmm! Het is me weer gelukt te wachten tot Sint echt is gearriveerd, dan smaken ze extra lekker!

dinsdag 12 november 2013

Beestachtige Bende!

Het is een zootje op mijn werktafel! Overal liggen kralen en elastieken snoeren, het ruikt naar lijm en de vloer ligt bezaaid met van alles en nog wat.
Het heeft even geduurd voor ik in de stemming was maar nu ga ik ervoor: nieuwe dierenkettingen maken! Ik ben al tijden door de voorraad heen en ze zijn erg geliefd bij kinderen.

Ondertussen loeit, piept, knort, gromt, sist, knarst, blèrt, bromt en knaagt de Beestachtige Bende hier dat het een lieve lust is! Wat wil je, als Meneer Pardoes gaatjes in je gaat boren en je aan een ketting wordt geregen! Het lawaai is oorverdovend, een dierentuin is er niks bij! Ik maan de boel tot stilte maar dat heeft geen enkel effect.
Ze willen wel even poseren, de ijdeltuiten!

Binnenkort te koop in de Shop for a Day op 23 november in de Laarstraat op nummer 28 in Zutphen (van 11 tot 17 uur).
Daarna o.a. in mijn webshop en bij de leukste winkel van heel de Spittaalstraat: Sur le Pont!

maandag 11 november 2013

De niks-kopen-maand waarin ik heel veel kocht

Toen ik me aanmeldde had ik al zo mijn twijfels ... ik besloot mee te doen met de Buy Nothing New maand waar de Verdubbeldame hartstochtelijk medestanders voor zocht. Het leek me een makkie want ik koop bijna nooit iets nieuw, dat zou ik zonder problemen een maand kunnen volhouden!
Volhouden, ja je leest het goed, ik zag het als iets volhouden. Het zou dus een soort prestatie worden en als er bij Mevrouw Pardoes iets moet ... oei-joei-joei, nou dat roept de nodige weerstand bij haar op.
De eerste dagen waren wat lastig ... opeens zag ik van alles dat ik beslist nodig had en was mijn portemonnee vanwege vieze vlekken beslist dringend aan vervanging toe, daar durfde ik me toch niet meer mee te vertonen aan de kassa! Ik surfde op Kipling (ja, ook ik heb zo mijn zwakheden) en riep mezelf onmiddelijk daarna tot de orde. Ik kon toch ook best zelf een portemonneetje naaien, stof en ritsen genoeg! Mevrouw Pardoes, wees toch niet zo hebberig!

Maar ... wat als je via Marktplaats allerlei spullen verkoopt die je op moet sturen en je brede plakband is op? Zeg je dan dat de koper haar pakje in november pas krijgt omdat je geen nieuw plakband mag kopen? Knoop je een leuk touwtje (wol genoeg!) om het pakje en hoop je dat het niet knapt onderweg? Ga je plakband bij de buren lenen (en hoe geef je dat ooit terug?) en hoeveel meter kun je dan met goed fatsoen vragen?
En als je kind echt nieuwe sokken nodig heeft, laat je hem dan wachten tot de maand voorbij is? "Sorry Zoon, je moet maar even met je blote pootjes in je schoenen want mamma mag deze maand niks nieuws kopen!" Mijn eigen sokken aan hem uitlenen (ik heb voornamelijk rose sokken!) en dan op 1 november naar de winkel rennen voor donkerblauwe? Mwah ...
En wat doe je als je autoband steeds leeg staat en oppompen niks helpt? Laat je 'm dan een maand staan en doe je alles met de trein met 4 personen? Dan laat Meneer Pardoes toch echt de band repareren (er moest een nieuw ventiel in, tweedehands hadden ze niet) om geld en tijd te besparen.

Eerlijk waar, ik heb in de maand oktober meer nieuwe dingen gekocht dan in de eerste 9 maanden van 2013. Gewoon omdat het echt nodig was. Toen ik er met haar over sprak, zei ze heel terecht: "Maar Mevrouw Pardoes, dat doen wij toch al, alleen iets nieuws kopen als het echt niet anders kan?"
Ik besloot meteen op te houden met die hele Buy Nothing New maand. Als ik echt iets nieuws nodig heb, koop ik dat. Als het kan tweedehands (zoals de nieuwe winterjas voor Zoon) en soms nieuw.
Volhouden doe ik wel een andere keer, misschien ...

woensdag 6 november 2013

Schattenzakken!

Langzaam maar zeker kom ik in de flow: lapjes bij elkaar zoeken, snijden, knippen, naaien, afwerken. Ik heb echt een paar maanden niks meer gemaakt voor in mijn webshop, het is werkelijk even wennen!
Mijn lockmachine heeft ook even even tijd nodig; twee keer breekt de draad en kan ik alles opnieuw inrijgen. Mijn geduld wordt op de proef gesteld!
Ik ben inmiddels aan een leesbril toe denk ik want ik zie het oog van de naald niet meer zo scherp als voorheen ... als je 46 ben is dat geloof ik heel normaal!
Ik heb "last" van de losse spulletjes die overal in mijn werkkamer liggen, ik kan alleen helder denken en rustig en geconcentreerd werken als alles opgeruimd is. Het is rommel die ik zelf heb gecreëerd dus zal ik het ook zelf op moeten ruimen dus ondertussen zet ik ook van alles op Marktplaats.
Maken en opruimen, dat gaat best samen!

De schattenzakken zijn te koop in mijn webshop. Ze kosten 9,50. Voor trouwe bloglezers zijn de verzendkosten deze week voor mijn rekening (t/m 10 november). Leuk kadootje voor de Sint!

dinsdag 5 november 2013

Een huppeltje, een greppeltje en genietmomentjes

Vorige week reed ik naar Olst om kweeperen te kopen. Het was een prachtige route die deels langs de IJssel liep en ik genoot er enorm van! Op de terugweg besloot ik een bezoekje te brengen aan mijn één van mijn favoriete kringloopwinkels en genoot voor de tweede keer die dag: van appeltaart met koffie! Het was echt "my lucky day" zeg maar. Op de terugweg naar huis stopte ik bij een weiland waar een appelboom appels had laten vallen in de berm, tas volgeladen en huppetee daar ging ik weer, derde genietmomentje! Even verderop zag ik een hele rij walnotenbomen, ik parkeerde pardoes mijn auto en stapte uit. Blij als een kind huppelde ik door een greppeltje om bij de bomen te komen (wat trouwens helemaal geen walnotenbomen waren) om vervolgens door mijn knie te zakken ... stekende pijn .... nou, van genieten was even geen sprake meer ... Ik liep voorzichtig terug naar de auto (zag dat ik helemaal niet mocht parkeren waar ik stond, ik vond het er ook al zo rustig!) en reed naar huis. Nog steeds nagenietend van al het leuks en lekkers wat voorbij kwam die ochtend, dat wel, maar met een zere knie die mij 5 jaar geleden ook al op deze manier met een doorzakmomentje verraste.
Ik dacht eens diep na, of eigenlijk had ik binnen 1 seconde meteen door waarom dat huppeltje en dat greppeltje mij deze ervaring kado hadden gedaan: ik heb de laatste tijd veel te veel lopen rennen! Dus deed ik het een paar dagen rustig aan (dat kon ook weinig anders) en zie, de knie doet nu weer redelijk normaal mee.
Ik ben ein-de-lijk weer eens achter de naaimachine gekropen, binnenkort zal ik laten zien wat ik zoal aan het maken ben.
En o ja, ik ging vanmorgen langs een kweker die een boomgaard naast zijn bedrijf heeft waar de appels liggen weg te rotten. Al zes jaar lang zeg ik tegen Meneer Pardoes hoe zonde dat is en dat ik die appels best zou willen ophalen. Omdat ik Zoon vanmorgen met de auto naar school bracht (Zoon heeft ook recht op een genietmomentje!) was ik al halverwege en reed ik even door. Ja hoor, ik mocht gerust rapen en volgend jaar liever wat eerder komen want ik was eigenlijk al te laat. Genietmomentje: er lagen ook peertjes. En ik hou ont-zet-tend van peertjes. Geen idee of het hand- of stoofpeertjes zijn trouwens. Ik heb er al eentje gegeten, beetje hard en heel smakelijk. Ik heb alles afgewassen en het ligt nu te drogen. Fruit dat anders was blijven liggen. Genietmomentje, zowel voor mij als voor de eigenaar die het leuk vond dat ik het kwam vragen (en die vanwege het mooie weer vanmorgen in zijn korte broek liep te genieten)!