zaterdag 26 oktober 2013

Wie wil jij verrassen met een pakje?

De afgelopen weken verkocht ik heel veel guldenpostzegels. De opbrengst gaat naar de families van onze twee Ethiopische zonen en ik kan vertellen dat er een gemiddeld Ethiopisch jaarsalaris bij elkaar is gesprokkeld! Er waren veel bloglezers bij die meededen, familie, vrienden, bekenden en onbekenden. Geweldig bedankt allemaal!
De zegels zijn nog niet op en a.s. donderdag is het al 31 oktober, de laatste dag dat de zegels mogen worden gebruikt. Dus heb ik een plan: ik ga pakketzegels weggeven!
Wat mag je daarvoor doen?
Iemand blij gaan maken!
Je hebt vast wel iets in huis wat je niet meer gebruikt en waarvan je denkt: "Daar zou mijn tante/oma/neef/vorige buuf/meester van vroeger/ver weg wonende vader heel blij mee zijn!". Oude Duckies, breiwol met breinaalden, een appeltaart, dierenvoer voor het asiel, je sapcentrifuge, speelgoed, jam, noem maar op.
Laat het mij weten en ik stuur je een pakketzegel toe waarmee je je plannetje kunt uitvoeren. Dat wat je gaat versturen mag niet zwaarder zijn dan 10 kilo en de post heeft ook haar wensen over de afmetingen van de doos (max. 100 x 50 x 50 cm). En je moet het dus uiterlijk donderdag a.s. posten!
Ik ben benieuwd! Mail mij op info at studiopardoes punt nl en ik stuur z.s.m. een pakketzegel naar je toe. Ik heb er in ieder geval 5 beschikbaar!

Update van maandag 28 oktober 2013: er zijn nog 3 pakketzegels beschikbaar!

vrijdag 25 oktober 2013

PoesPas (op de plaats)

Het is vakantie en Poes weet dat ik een beetje te veel heb lopen rennen ... Dus kruipt ze op mij als ik in een grote dikke ordner op zoek ben naar de rekening van de iPod van Zoon. Die iPod heb ik uit mijn handen laten vallen ... het scherm is gebarsten, of zoals ze in West-Friesland waar ik ben opgegroeid zeggen: hillegaar tebarste, en de verzekering wil graag de originele nota zien.
Poes beslist anders: stoppen met zoeken en nu effe niks Mevrouw Pardoes!
En ik? Ik luister en gehoorzaam!

(de kip hebben we vandaag helaas niet gezien ...)

woensdag 23 oktober 2013

Pok pok pok!

"Mam, maham!" Zoon komt half struikelend de keuken binnen, "Mam je moet echt komen, er zit een kip op het plein!". Ik schiet in de lach omdat ik denk dat hij een grapje maakt. Als ik ga kijken, blijkt het waar te zijn; een zwart kipje zit verstopt tussen de struiken. Zoon wil haar vangen maar dat laat ze niet gebeuren! Luid mopperend rent ze het pleintje rond en belandt uiteindelijk in onze tuin. Daar zit ze, achter het compostvat, in elkaar gedoken verstopt onder de blaadjes. "Leeft hij nog?" vraagt Zoon. Ik zie haar niet ademen, ik heb nul komma nul verstand van kippen dus hoe je dat bij een kip kunt zien, geen idee... Ik duw heel voorzichtig met een stokje tegen de kip. Ze lijkt niet meer te leven en ik vraag Zoon haar met rust te laten. "Ik denk dat ze van de stress is doodgegaan", zeg ik tegen Zoon. "Oh, een stresskip", zegt Zoon lachend, opeens begrijpend waar dat woord vandaan komt.
Net als ik wegloop, stuift de kip verontwaardigd langs me heen ("Hee jij daar, ik zat gewoon bij te komen!") en verstopt zich onder de takkenberg. "Ze leeft nog", zeg ik totaal overbodig tegen Zoon.
Als ik in de keuken sta om mijn lunch klaar te maken, zie ik in mijn ooghoek iets bewegen in de tuin. Poes is binnen, die kan het niet zijn. Het is, juist, de kip. Parmantig loopt ze rond te scharrelen en neemt hier en daar een hapje. Ik pak mijn fototoestel en maak een paar foto's door het raam. Kip, ik heb je!
De buurman schonk wat kippenvoer en als ik dat strooi, komt ze gelijk! Poes, inmiddels op het geluid afgekomen, vindt het zeer interessant en besluit haar eens leuk op te jagen. Luid scheldend jaagt ze Poes weg. Wat een dappere tante!
Als het aan mij ligt, blijft ze hier wonen. En als dat zo is, maak ik binnenkort een scherpere foto!

zondag 13 oktober 2013

Let's go nuts!

Vanmorgen na het ontbijt reed ik per auto het buitengebied van Zutphen in. Het regende niet, het hoosde! Ik leende Meneer Pardoes' regenjas om nog een beetje droog te blijven tijdens het walnoten rapen, want dat ging ik namelijk doen!
Onze buurtjes woonden jaren op een boerderijtje ergens rond Zutphen en weten daar precies waar je prachtige walnoten kan vinden. Met Meneer Pardoes was ik al twee keer wezen speuren en rapen en het smaakte naar meer, al ging ik dit keer dus alleen. Drie plekken ging ik af en ik kwam door en door nat met heel veel walnoten thuis. Schoonmaken, drogen, sorteren en bij de verwarming zetten om te drogen, best veel werk! Meneer Pardoes maakte zes prachtige houten (walnoten)droogbakjes maar die zaten al vol. Dus sleepten we overal dozen vandaan, op de foto's is het resultaat te zien: ze passen prima onder de verwarming!
Ik telde (ja dat doe ik echt!) de noten van vandaag. Als we er allebei 7 per dag eten (de kinderen houden er niet van), dan hebben we er voor een heel jaar 5110 nodig. Hmm ... zoveel had ik er natuurlijk nog lang niet. Dus toen ik vanmiddag even een boodschap ging halen op de fiets, ging ik (opnieuw in de stromende regen) de walnotenbomen hier in de buurt langs. Het was een feest der overvloed en ik nam weer heel veel walnoten mee. Vandaag raapte ik op 1 dag een kwart van de AJHVMEM (aanbevolen jaarlijkse hoeveelheid voor man en mij), wat een rijkdom!

[Zeven walnoten per dag is een aanbevolen hoeveelheid om de stofjes die ziektes veroorzaken en onze lichaamscellen aantasten op afstand te houden. Walnoten zitten vol antioxidanten die vrije radicalen - stofjes die schadelijk zijn voor ons lichaam - aanpakken. De vrije radicalen worden als het ware ontwapend en kunnen geen schade meer aanrichten. Klik hier voor meer info.]

woensdag 9 oktober 2013

Zomaar iets aardigs doen voor een ander

Van Jocyta kreeg ik zomaar een heel lief pakje over de post. In het pakje het boekje "Random Acts of Kindness", prachtige kaarten, zaadjes, een lief briefje. Ik was zo verrast!
Het boekje gaat over zomaar iets aardigs doen voor een ander en Jocyta nodigt mij uit dat ook te doen. De Verdubbeldame, van wie dit boekje afkomstig is, vindt het leuk als ik 1 Act of Kindness uit het boekje uit wil voeren en wil laten weten welke ik heb gekozen. Dan zal zij die actie verdubbelen.
Allereerst wil ik het boekje graag doorgeven. Ik heb het lachend uitgelezen, er staan hele grappige dingen in! Wil je het ook lezen, laat het me weten!
Daarnaast heb ik allerlei zomaar aardige dingen voor een ander gedaan. Alleen was dat niet aan de hand van dit boekje. Ik ben er wel meer op gaan letten wat ik voor aardigs kan doen op een dag en ik geniet er enorm van!
Zo ging ik met de plukstok appels plukken in de Stadsbongerd. De appels hingen hoog en het was voor langslopende mensen soms wat frustrerend dat ik daar zomaar bij kon. Ik ben toen appels gaan uitdelen. Het fruit is voor alle mensen van Zutphen en is niet van mij. Dit leverde hele leuke gesprekken en blije gezichten op! Zelfs een norse meneer die mij eerst iets had toegemompeld van "Dat doet maar!" ging met een zakje appels en twee peren naar huis en schonk mij een piepklein lachje. De tip van de Stadsbongerd kreeg ik van onze buurtjes en ik bracht hen natuurlijk ook wat appels als dank. Ik liet twee wandelaars op leeftijd die er al 30 (!) kilometer wandelen op hadden zitten rond 2 uur 's middags, zelf hun appel uitzoeken die ze meteen opaten en ik legde bij elke boom wat appels in het gras voor de kinderen die daar graag naar gevallen fruit zoeken (dat de waterkipjes meteen uit het aangrenzende riviertje kwamen om de appeltjes op te peuzelen was wel even een verrassing!).
Ik verspreidde her en der door de stad stapeltjes tijdschriften met een "veel leesplezier" kaartje eraan, ik raapte bij vrienden hun walnoten om hun rug te sparen (en mocht ze vervolgens allemaal zelf meenemen ... als dat geen Act of Kindness is ...), ik legde als geintje een appel onder een walnotenboom in de stad (die appel lag er een paar dagen later nog ..) en had daar zelf veel lol om, ik naaide het kapotte gordijn van onze zijbuurtjes ("Wat wil je er voor hebben" vroegen ze, niks natuurlijk!), ik maakte druivensap voor een kennis, deelde onze laatste kilo's eigen appels uit en genoot van alles wat het me bracht: voldoening en plezier!
Straks ga ik een potje jam brengen naar de eigenaar wiens walnotenboom aan een openbaar stuk groen grenst. Ik heb al zoveel walnoten geraapt daar dat ik hem of haar graag iets terug wil geven!
Verdubbeldame, ik zou jou willen vragen als Random Act of Kindness dit keer eens helemaal niks te doen. Jij doet al zoveel goede dingen!

(mail even als je het doorgeefboekje ook wilt lezen, dan stuur ik het je toe)

woensdag 2 oktober 2013

Wat Meneer Pardoes Maakt 5

Sloophout genoeg hier in Huize Pardoes! En je hoeft echt geen Piet Hein Eek te heten om daar iets moois van te maken, dat kan Meneer Pardoes namelijk ook als de beste!
Dit hele stevige mooie krukje is te koop voor 35,- en je krijgt er een Hartstikke Hip Hollands kussentje bij kado (door mij genaaid natuurlijk!).
Interesse? Laat maar weten! Opsturen kan natuurlijk ook! Binnen Nederland voor 6,75.

dinsdag 1 oktober 2013

De knip gaat dicht!

Via de Verdubbeldame besloot ik mij aan te melden voor de Buy Nothing New Maand. Oeps, dat wordt opletten! Het betekent een maand lang geen gloednieuwe spullen kopen, afgezien van eten en drinken, medicijnen en cosmetica. In plaats daarvan mag je wel een maand lang tweedehands kopen, weggeven, ruilen, delen, lenen, huren, zelf maken, repareren, opleuken en herontdekken. Vergeten kledingstukken opnieuw gaan dragen, blij worden van spullen waarvan je allang vergeten was dat je ze had, geld besparen en leuke ervaringen opdoen. Deelnemers ontvangen via de mail inspiratie, idee├źn en leuke tips en tricks en kunnen via de facebookgroep ervaringen uitwisselen.
In eerste instantie dacht ik: makkie! Ik koop de meeste spullen tweedehands, als ik al iets koop. Maar meteen vandaag was het al even "lastig"! Wat ik wilde kopen viel absoluut in de categorie "daar heb je al meer dan genoeg van dus maak dat eerst maar eens op!". Ga ik doen.

Doen jullie ook mee?