woensdag 20 november 2013

Hoe Het Beste Boek voor de Weg vleugels kreeg

"Mam, maham! Ik verveel me!"
Zoon wil achter de computer maar zijn dagelijkse half uur schermtijd is al verbruikt. Vorken verstoppen is niet aan hem besteed en zijn vrienden hebben andere bezigheden. Ik weet dat je vervelen meestal tot creatieve oplossingen leidt, maar daar denkt Zoon anders over. Zoon wordt graag vermaakt! Dus knip ik, terwijl hij op de bank nog even doorgaat met zich vervelen, uit een kartonnen verpakking van de ontbijtgranen een sjoelbakje. Van niets (of beter gezegd: afval) weer iets maken, dat vind ik leuk!
Met de chocolademunten die hij in zijn schoen kreeg afgelopen weekend, vermaakt hij zich zeker een kwartier! De munten vliegen Meneer Pardoes en mij om de oren als we aan tafel koffie zitten te drinken. Ik geniet van het geschater van Zoon en ben blij dat hij weer 'in beweging' is gekomen. De rest van de dag hoor ik hem niet meer over vervelen.

Wat deden wij vroeger eigenlijk, zonder computer, met alleen TV op woensdagmiddag en zaterdagochtend? Buiten spelen! Mijn buurmeisje en ik speelden dagen lang Monopoly en verzonnen daarbij onze eigen regels en afspraken zodat niemand behalve wij mee kon doen. En ik las boeken, man wat heb ik veel boeken gelezen. Alle boekjes uit de schoolbieb, boeken uit de Bibliobus die eens in de drie weken kwam en boeken die ik van mijn oma kreeg (Hup Claudia! en zo nog wat van die geweldige paarden-meisjesboeken). Het was altijd weer een feest als oma kwam want ze had zeker weten een boekverrassing voor mij in haar handtas!

Mijn broer deed weer andere dingen. Als ik daar zo eens over nadenk, zie ik in gedachten papieren vliegtuigjes door de lucht zweven en opeens is er een plan geboren voor een nieuw Studio Pardoes product! Een vliegtuigjes vouwen pakketje! Ik zoek naar geschikt papier, test, vouw, gooi en kruip achter de computer voor het maken van een duidelijke vouwinstructie. Na een middagje werken is het klaar: vliegtuigje vouwen, met blaadjes uit Het Beste Boek voor de Weg dat jaren in de camper van mijn ouders door Europa reisde. Mijn moeder gaf het me een poosje geleden en hoewel het vanwege de nostalgie eigenlijk zonde is het te verknippen, heb ik dat toch gedaan. Ik vond er zelfs nog gedroogde bloemetjes tussen de blaadjes, die heb ik bewaard. Mijn moeder kon vroeger bij elk bloemetje wel tien minuten stil staan waardoor een boswandeling veel langer duurde dan we hadden afgesproken ... Nu ik zelf kinderen heb die absoluut niet van wandelen houden, kan ik dat gevoel van toen zo weer oproepen. "Mam, maham, we zouden maar 5 kilometer doen en dat kun je in een uur lopen, we zijn nu al 10 minuten te lang onderweg door die stomme bloemetjes van jou!" zou Zoon zeggen.

Een doe-het-zelf pakketje dus, a.s. zaterdag te koop in de Shop for One Day!
Voor verveelmomenten, als je die al ooit hebt!

5 opmerkingen:

  1. Vervelen?! Nee, daar zijn we te creatief voor.
    Spijt van lummelen achter de pc/pinterst/spelletjes/niksen?! Ja, dat heb ik regelmatig.
    Dan is het ineens half 5 en staat mijn afwas nog op het aanrecht.
    Opvoeding?! Nee, zo ben ik niet opgevoed, maar dat sluipt er toch in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Met een brede glimlach je verhaal weer gelezen.
    Wie weet kom ik zaterdag nog wel even buurten, maar beloof niks.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een vliegtuigjes gooiende moeder, die zie je niet veel ;-)
    leuk joh!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi pleidooi, mevrouw Pardoes! Meer spelen, en minder achter de computer zitten! Het lukt me al voor de helft... :-)

    BeantwoordenVerwijderen