dinsdag 5 november 2013

Een huppeltje, een greppeltje en genietmomentjes

Vorige week reed ik naar Olst om kweeperen te kopen. Het was een prachtige route die deels langs de IJssel liep en ik genoot er enorm van! Op de terugweg besloot ik een bezoekje te brengen aan mijn één van mijn favoriete kringloopwinkels en genoot voor de tweede keer die dag: van appeltaart met koffie! Het was echt "my lucky day" zeg maar. Op de terugweg naar huis stopte ik bij een weiland waar een appelboom appels had laten vallen in de berm, tas volgeladen en huppetee daar ging ik weer, derde genietmomentje! Even verderop zag ik een hele rij walnotenbomen, ik parkeerde pardoes mijn auto en stapte uit. Blij als een kind huppelde ik door een greppeltje om bij de bomen te komen (wat trouwens helemaal geen walnotenbomen waren) om vervolgens door mijn knie te zakken ... stekende pijn .... nou, van genieten was even geen sprake meer ... Ik liep voorzichtig terug naar de auto (zag dat ik helemaal niet mocht parkeren waar ik stond, ik vond het er ook al zo rustig!) en reed naar huis. Nog steeds nagenietend van al het leuks en lekkers wat voorbij kwam die ochtend, dat wel, maar met een zere knie die mij 5 jaar geleden ook al op deze manier met een doorzakmomentje verraste.
Ik dacht eens diep na, of eigenlijk had ik binnen 1 seconde meteen door waarom dat huppeltje en dat greppeltje mij deze ervaring kado hadden gedaan: ik heb de laatste tijd veel te veel lopen rennen! Dus deed ik het een paar dagen rustig aan (dat kon ook weinig anders) en zie, de knie doet nu weer redelijk normaal mee.
Ik ben ein-de-lijk weer eens achter de naaimachine gekropen, binnenkort zal ik laten zien wat ik zoal aan het maken ben.
En o ja, ik ging vanmorgen langs een kweker die een boomgaard naast zijn bedrijf heeft waar de appels liggen weg te rotten. Al zes jaar lang zeg ik tegen Meneer Pardoes hoe zonde dat is en dat ik die appels best zou willen ophalen. Omdat ik Zoon vanmorgen met de auto naar school bracht (Zoon heeft ook recht op een genietmomentje!) was ik al halverwege en reed ik even door. Ja hoor, ik mocht gerust rapen en volgend jaar liever wat eerder komen want ik was eigenlijk al te laat. Genietmomentje: er lagen ook peertjes. En ik hou ont-zet-tend van peertjes. Geen idee of het hand- of stoofpeertjes zijn trouwens. Ik heb er al eentje gegeten, beetje hard en heel smakelijk. Ik heb alles afgewassen en het ligt nu te drogen. Fruit dat anders was blijven liggen. Genietmomentje, zowel voor mij als voor de eigenaar die het leuk vond dat ik het kwam vragen (en die vanwege het mooie weer vanmorgen in zijn korte broek liep te genieten)!

2 opmerkingen:

  1. He wat een heerlijk verhaaltje! Behalve je knie: beterschap.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een belevenissen ;-) Leuk om te lezen! En rustig aan met je knie...

    BeantwoordenVerwijderen