dinsdag 27 augustus 2013

Thuistaal & Tante Truus

In ons gezin hebben wij een Tante Truus, je weet wel, zo'n houten stok met een roze soort rubberen "plopper" eraan waarmee je verstopte wastafels kunt ontstoppen.
Ooit las ik een verhaal in een tijdschrift over een familie die een Tante Truus had die nogal natte en smakkende kusjes gaf als ze op bezoek kwam. En zo kreeg hun plopper de naam van de tante, omdat die plopper eenzelfde zoengeluid maakt als je 'm gebruikt. Ik las het in een artikel over thuistaal, erg leuk.
Zo hebben wij een dribbeldrabbel in huis, dat is een perforator. Meneer Pardoes noemde dat ding als kind al zo omdat het een snel dribbeldrabbel geluid maakt, leuk hè?

Zowel Meneer Pardoes als ik hebben overigens ook een echte Tante Truus. Beiden de tweede partner van één van onze ooms. Ze zijn allebei slank en lang en erg aardig. Ook onze bijna buurvrouw heet trouwens Truus!
Oh, ik dwaal af!

Wie ook een Tante Truus heeft, is de gulle geefster van deze prachtige plankjes met garenklosjes. Ze gaf ze mij kado omdat ze er zelf niets mee doet. Ik ben er heel blij mee, zulke plankjes stonden al heel lang op mijn verlanglijstje! En het garen is heel welkom!
Tussen de klosjes garen zat een briefje van Tante Truus aan haar nichtje: "Misschien kun jij dit garen gebruiken, ik heb veel te veel, anders gooi ik veel weg".
Lieve Tante Truus, het garen is nu bij mij, ik ga er kilometers mee naaien, o.a. aan dekentjes voor kinderen in Ethiopië en ik ben er erg blij mee. Weet u trouwens dat u een heel lief nichtje heeft?

3 opmerkingen:

  1. En dat jij er zo blij mee bent, dát geeft mij weer een blij gevoel!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grappig die familietaal, wij brachten lege flessen en potten vroeger niet naar de glasbak, maar naar de "flessieboem". Zo noemde mijn kleine zusje de glasbak.

    Wat zul jij blij zijn met al dat garen.

    Groeten van Juffrouw Mier

    BeantwoordenVerwijderen