zondag 3 maart 2013

Die komt er wel!

Zoon wil achter mijn naaimachine en dan het liefst op die momenten dat ik er zelf achter zit. Gezellig! Maar ja, dat gaat niet samen, met z'n tweetjes achter 1 naaimachine aan je eigen project werken, dus speur ik op Marktplaats naar een betaalbaar tweedehandsje. Het wordt een Anker, een oudje, waaraan alles nog zo'n beetje van metaal is. De machine doet me denken aan de Pfaff van mijn moeder waar ik op leerde naaien, zeker als hij met zo'n heerlijk tsjoeke-tsjoeke geluid door de stof gaat.
Zoon heeft de eer de machine in te wijden en naait met enige tegenzin op mijn aanraden een proeflapje ("Helemaal niet nodig mam, die machine doet het heus wel, dat heb je toch getest bij die mevrouw toen je 'm op ging halen!"). Eenmaal achter de machine is het toch iets lastiger dan hij dacht! Dat zegt hij niet, ik zie dat aan zijn geconcentreerde snoetje. Hij probeert wat steken uit, raast als een Formule-1 coureur over de stof  (zo doe ik dat immers ook als ik aan de dekentjes voor EthiopiĆ« werk) en raakt de controle over de machine kwijt. Da's mooi, want Zoon is een al-doende-leert-men type. Ik kan hem dingen vertellen en uitleggen over de naaimachine, als hij het zelf heeft ervaren, zal hij dat nooit meer vergeten!
Hij probeert met zijn rechterhand de persvoet omhoog te halen, maakt er een soort gymnastiekoefening-voor-de-arm van en leunt over de naaimachine heen ("Dat kan ook heus wel zo mam!") en raakt in de knoop. Weer wat geleerd, dat moet dus echt met je linkerhand! Op tijd stoppen aan het einde van de stof vraagt ook wat extra concentratie, evenals recht naaien.
Ik heb bewondering voor zijn doorzettingsvermogen want na een half uur heeft hij met een ietsiepietsie hulp van mij een hoesje voor zijn dolk genaaid. Hij vindt het niet mooi genoeg ... dat had ik wel verwacht. Zoon legt de lat hoog en wil in 1 dag kunnen waar zijn moeder 35 jaar over heeft gedaan ...
Ik vraag of ik een foto mag maken voor mijn blog. Dat mag en ik mag er ook wel een verhaaltje bij maken als ik dat leuk vind. Tuurlijk vind ik dat leuk! Ik ben een heel trotse moeder!
Dat dolkje, dat heeft Zoon overigens ook zelf gemaakt. Zagen, timmeren, hout snijden, spijkeren en knopen uit de knopendoos verwerken. Een creatief mens is het. Lieve Zoon, jij komt er wel!

4 opmerkingen:

  1. Ik heb de kinderen van m'n klasje eens met de naaimachine laten stikken, 1 jongetje wilde liever niet, omdat hij een jongen is (zijn imago) hij zou je de foto hier eens moeten zien. Zo knap van je zoon

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk, creatieve kinderen! ik roetsj zelf op een veertig jaar oude Elna, met veel plezier!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een leuk verhaal en wat leuk dat hij zo enthousiast is om zelf dingen te maken! Veel plezier samen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo zaten die van mij laatst achter de oude handnaaimachine van mijn oma. Complimenten aan je zoon!

    BeantwoordenVerwijderen