zondag 20 januari 2013

Ze snurken!

Soms maakt mijn hart een sprongetje en dat was het geval bij het vinden van dit Pipoboek! Ik weet nog zo goed dat Pipo op TV kwam! In mijn tijd was er alleen TV op zaterdagochtend en woensdagmiddag, ja, echt waar! En op schooldagen was er de Fabeltjeskrant, 5 minuutjes per dag. En nee, daar heb ik niet onder geleden want ik wist niet beter! Ik speelde buiten, verveelde me heus wel eens, was heel veel bij mijn buurmeisje en zij bij mij en ik ging naar school. Mijn leven was klein, overzichtelijk en heel veilig. En dat allemaal komt boven bij het vinden van een boekje!
Pipo dus. En mijn hart dat een sprongetje maakte. Ik kroop ik vroeg in bed om de kou te vergeten (want van mij mag de lente best beginnen) en las en las en las. En mijn hart bleef maar sprongetjes maken! Wat een leuk boekje, wat een prachtige tekeningen! Wat me het meest raakte was een verhaaltje waarin Pipo met zijn dochtertje Petra de sneeuw ingaat en haar uitlegt dat er onder de aarde allerlei bedrijvigheid is, ook al ligt er een dik pak sneeuw. Dat de diertjes en de bloemen slapen in de grond en dat hij het Petra kan laten horen. Met een stethoscoop luisteren ze naar de aarde. "Ze snurken", zegt Pipo. Met een grote glimlach op mijn gezicht klap ik het boek dicht. Ik kan niet wachten tot ze daar onder de aarde zijn uitgesnurkt! 

[Ik wil het tafelkleed graag ruilen met Hoepzika. Vrijdag komt er weer een retro lapje om te ruilen!]

2 opmerkingen:

  1. Toevallig vond ik vorige week ook een boekje over die pipo maar met foto's

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

    BeantwoordenVerwijderen