maandag 30 januari 2012

Warme Wollen Wintermust!

't Is geen spelfout hoor, de kop boven dit blogje. De warme muts die ik kocht op de website van Elly is hard nodig nu de kou in Nederland lijkt te gaan wonen. Elly maakt, net als ik, dingen van hergebruikt materiaal. Mutsen, sjaals, (bed)sokken, kortom alles wat je nodig hebt in een koude winter. Ga eens kijken op haar weblog en website!
De muts die ik kocht had een grijs boord dat zo wijd was dat de muts over mijn ogen zakte. Ik peuterde het boord los, breide een nieuw boord (twee keer uitgehaald: eerst te wijd, toen te krap, oeps ... te lang niks gebreid!) en naaide het boord aan de muts. De bloemcorsage stuurde Elly als extraatje mee en heb ik meteen op de muts genaaid. Vanmorgen ontdekte ik dat de ijzige wind dwars door de haakkiertjes waait. Vanavond ga ik er een voering van flanel in proberen te maken. Zo houdt de muts mij lekker bezig!
Ik krijg overigens hele leuke reacties op de muts!

zaterdag 28 januari 2012

Vijftien keer vijftien

Vijftien bij vijftien centimeter zijn de lapjes stof waar ik nu al een paar dagen druk mee in de weer ben. De stofrestjes kwamen over de rand van de restjesbak heen en ik besloot alvast een nieuwe serie vierkantjes voor te bereiden voor als het ik-wil-nog-heel-veel-dekentjes-voor-Ethiopie-naaien-virus zich weer in mij nestelt. Allemaal katoenen lapjes want katoen naait het fijnst en krimpt na het wassen maar een piepklein beetje. "Eerst voorwassen!" zou schoonmamma zeggen. Dat werkt inderdaad het beste, ik heb alleen geen zin om al die kleine lapjes eerst weer te moeten strijken voor ik ze kan snijden en naaien. Daarom doe ik het andersom: eerst naai ik de lapjes aan elkaar tot stroken, de stroken tot een lap en daarna gaat die lap in de was. Een fleecedeken, molton of fiberfill ertussen, een leuke achterkant erbij zoeken en aan elkaar naaien maar!
De restjesbak past nu weer tussen twee planken in de kast, wat niet wil zeggen dat ik vind dat ik klaar ben! Eerst morgen een nieuw rolmesje halen zodat ik weer zonder haperen mooie vierkantjes kan snijden uit de lapjes die mij toelachen en roepen of ze in een dekentje mogen. En dat zijn er een heleboel!
Vijftien keer vijftien is overigens tweehondervijfentwintig. Als ik zoveel lapjes heb gesneden, moet ik misschien maar eens stoppen (als dat lukt). 't Zou voor mijn beurse duim wel beter zijn ...

(nagekomen bericht: ik heb bijna 300 lapjes gesneden! Daar kan ik ruim 3 dekens van naaien.)

dinsdag 17 januari 2012

Kindje Vier Kado

Na drie geadopteerde Afrikaanse kinderen groeide Kindje Vier in eigen buik. Verbaasd, verrast en heel gelukkig genieten ze nu al bijna een jaar van hun Hollandse Kaaskopje.
Met drie kinderen heb je de meeste spullen wel zo'n beetje in huis. Ik heb een poosje lopen denken wat een passend kadootje zou zijn voor Kindje Vier. Ik maakte een stoffen zak van meubelstof met zijn voorletter erop. Ik naaide er twee bandjes aan van een oude rugzak zodat de stoffen zak aan de box gehangen kan worden om speelgoed in op te ruimen, aan de buggy voor luiers en ander spul, op zijn kamertje als pyamazak. Kindje Vier paste er overigens zelf ook nog in toen hij dit kadootje kreeg!

woensdag 11 januari 2012

Acht warme dekentjes!

In december heeft mijn naaimasjien een marathon gelopen want ik naaide wel acht kinderdekens! Deze dekens gaan via Dianne die in Addis Ababa woont naar kinderen daar die het heel goed kunnen gebruiken. Het idee dat ik hier in Nederland iets maak waarmee negen uur vliegen verderop kindjes warm kunnen blijven, vind ik nog steeds bijzonder en ontroerend.

Ik krijg regelmatig katoenen stofjes en voering (fleece, moltons, slaapzakken) kado om er iets moois van te maken. Dit keer zelfs een mega lappendeken die ik verknipt heb en waar ik drie dekens mee kon maken! Marianne, Ietje, Alma, Marije en Marijke: jullie lapjes zijn heel goed terechtgekomen!

Op de foto de stapel dekens met daar bovenop Tosca, een popje uit mijn jeugd. Ze draagt een door mijn moeder gebreid vestje van Loesje, een andere pop. Da's voor mij bijzonder omdat ik als kind voor iedere pop eigen kleertjes had en beslist niks van de ene pop bij de andere aantrok! Tosca blijft nu in ieder geval lekker warm! Dat Loesje in haar onderbroek in de koffer met poppen op zolder ligt, moeten jullie maar niet verder vertellen ...

De kast op de achtergrond is de linnenkast die ooit van mijn oma was. Ik schilderde hem jaren geleden al warm rood en ben nog steeds heel blij met het resultaat! Al mijn "spirituele" boeken en sprookjesboeken staan erin.

zondag 8 januari 2012

Twee jaar alweer!

Vandaag is mijn jongste nichtje twee geworden en natuurlijk ging er een kadootje voor haar op de post! Toen mijn jongste twee was, hield hij er enorm van om dingen ergens in te stoppen en weer uit te halen en hij kon dat  heel lang volhouden! Daarom krijgt mijn nichtje een tasje om iets in te stoppen en het er weer uit te halen. Eigenlijk is zo'n tasje dus gewoon een leuke speeltje!
Ik maakte het tasje van een stuk stevige rose katoen, een gezellig streepkatoentje en een leuk lintje uit de Lintjesdoos. De poes is ook van stevige katoen en de neus van vilt. De snorhaartjes stikte ik in twee kleuren op de masjien en de oogjes zijn hele schattige knoopjes die ik behalve vastgenaaid voor de zekerheid ook heb vastgelijmd om te zorgen dat het jarige dametje ze niet los kan peuteren. De voering is van wit-rose geruit tafelzeil zodat het makkelijk is schoon te maken en er ook een drinkbekertje en een appeltje in kan als ze bijvoorbeeld naar de peuterspeelzaal gaat.

vrijdag 6 januari 2012

De Drie Wijzen

Op de school van mijn jongste wordt komende week Drie Koningen gevierd. Eigenlijk hoor je Driekoningen aan elkaar te schrijven maar dat vind ik vreemd staan. Het waren trouwens helemaal geen Koningen, die drie! Het waren Wijzen. En daar krijg ik meteen een warm gevoel bij. Wijze mannen (of vrouwen, wie weet!) die een lange reis maakten naar een ster die ze zagen stralen waardoor ze innerlijk wisten dat er op die plek, recht onder de ster op de aarde, iets bijzonders zou zijn. Ze vonden daar een kindje en schonken het wierook, mirre en goud.
De wijzen hadden prachtige namen: Baltasar, Caspar en Melchior. Caspar (of schreven ze dat toen met een K?) is hier in huis de favoriet, hij was namelijk de Bruine Wijze. En aangezien onze twee kinderen Afrikaans zijn, is enige trots dat er een Bruine Wijze bij was natuurlijk wel op zijn plaats!

Op school worden er drie bonen verstopt in het deeg van kleine broodjes: wie een boon in zijn of haar broodje vindt mag die dag Wijze zijn. Ik maakte Drie Wijze doosjes om hun gulle gaven in mee te dragen. De doosjes mogen de Wijzen aan het eind van de dag mee naar huis nemen. Ik maakte de Schatkistjes van houten doosjes die ik bij de kringloop vond en verfde ze goud met Oude Wijze Verf. Uit mijn eigen Schatkamerkast kwamen de Lintjes, Knopen en Leer. Traditioneel dragen de Drie Wijzen die dag een rode, groene of blauwe cape. De doosjes hebben bijpassende kleuren en zijn aan de binnenkant bekleed met vilt in diezelfde kleuren.

dinsdag 3 januari 2012

Hop paardje hop!

Het nieuwe jaar is begonnen en dit paardje galoppeert vrolijk 2012 binnen!
Dit is het etui dat ik voor mijn buurmeisje maakte. Haar reactie? "Oooooooooh!" Zij blij, ik blij en ook haar moeder was blij want die had lang naar een leuk etui gezocht maar het niet gevonden (wat ik overigens niet wist!).
Het etui is gemaakt van een sterk stuk meubelstof, het paard knipte ik van heel dik wolvilt en naaide ik tot mijn verbazing met het grootste gemak op de stof. De rits is zwart en de katoenen voering geel, net als de stukjes stof naast de rits. Ik hing een koordje met een paar kleurrijke kralen aan de rits om de boel een beetje op te leuken.
Ik heb pas weer een grote stapel meubelstof en leer gekregen van Zutphens bekendste meubelwinkel en ik ga zeker meer etuis als deze maken. Ik  laat het jullie weten als ze in de webshop staan!