dinsdag 13 november 2012

Hoe is het toch met ... (deel 1)

Op de middelste verdieping van het oude pand waar mijn favoriete Kringloop is gehuisvest, hoor ik vanuit een hoekje in een kast een zacht gegiechel.
Even denk ik dat ik het me verbeeld maar dan hoor ik het weer, iets luider dit keer.
Voorzichtig kom ik dichterbij.
In een wit plastic zakje zie ik wat bewegen.
Muizen?
Krijg nou wat ... het is Roodkapje!
En ze is niet alleen!
Naast haar ligt een jongen met rode blosjes op de wangen.
"Roodkapje?" stamel ik verbaasd.
"Ja hoi", giechelt ze terug, "Ik ben het, Roodkapje."
Ik denk terug aan het enge verhaal over de belofte niet van de paadjes te gaan, de wolf als oma verkleed en de jager waar ik als kind de griebels van kreeg. Ik keek nog zeker een jaar lang voor het slapen gaan onder mijn bed of er niemand lag  ...
Roodkapje is inmiddels wat ouder en zo te zien verliefd!
"Dit is Hannes", stelt ze de jongen aan mij voor, "Je weet wel, van Hans en Grietje".
"Oh, eh ja, Hannes", stamel ik terug, "Maar hij heette toch Hans?"
Vervolgens doet Roodkapje me het hele verhaal uit de doeken: hoe ze van het ene verhaal in het andere viel, na schooltijd wel eens iets anders wilde dan door dat saaie bos naar oma om uiteindelijk smoorverliefd op Hannes te worden die bij haar moeder in huis de muren kwam stukadoren en zich nu Hannes noemt omdat zijn vader ook al Hans heet en dat in de familie alleen maar voor verwarring zorgde.

Ik moet even bijkomen ...
Sprookjes houden dus niet op bij En ze leefden nog lang en gelukkig!

"Hoe is het eigenlijk met Grietje?" vraag ik, nadat ik van de verrassing ben bijgekomen, aan Hannes.
Grietje blijkt zichzelf nu Margaretha te noemen en is met een draak van een edelman getrouwd.
Maar dat is een verhaal, dat moet maar eens een andere keer worden verteld!

O ja, ik maakte van Roodkapje en Hannes twee kettingen, evenals van hun haan en de twee kippen. Op uitdrukkelijk verzoek van beiden want ze waren het zat om in een plastic zak te wonen en bij mij thuis vonden ze het te saai. 
Te koop (het liefst natuurlijk samen! in mijn winkeltje.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen