zaterdag 28 januari 2012

Vijftien keer vijftien

Vijftien bij vijftien centimeter zijn de lapjes stof waar ik nu al een paar dagen druk mee in de weer ben. De stofrestjes kwamen over de rand van de restjesbak heen en ik besloot alvast een nieuwe serie vierkantjes voor te bereiden voor als het ik-wil-nog-heel-veel-dekentjes-voor-Ethiopie-naaien-virus zich weer in mij nestelt. Allemaal katoenen lapjes want katoen naait het fijnst en krimpt na het wassen maar een piepklein beetje. "Eerst voorwassen!" zou schoonmamma zeggen. Dat werkt inderdaad het beste, ik heb alleen geen zin om al die kleine lapjes eerst weer te moeten strijken voor ik ze kan snijden en naaien. Daarom doe ik het andersom: eerst naai ik de lapjes aan elkaar tot stroken, de stroken tot een lap en daarna gaat die lap in de was. Een fleecedeken, molton of fiberfill ertussen, een leuke achterkant erbij zoeken en aan elkaar naaien maar!
De restjesbak past nu weer tussen twee planken in de kast, wat niet wil zeggen dat ik vind dat ik klaar ben! Eerst morgen een nieuw rolmesje halen zodat ik weer zonder haperen mooie vierkantjes kan snijden uit de lapjes die mij toelachen en roepen of ze in een dekentje mogen. En dat zijn er een heleboel!
Vijftien keer vijftien is overigens tweehondervijfentwintig. Als ik zoveel lapjes heb gesneden, moet ik misschien maar eens stoppen (als dat lukt). 't Zou voor mijn beurse duim wel beter zijn ...

(nagekomen bericht: ik heb bijna 300 lapjes gesneden! Daar kan ik ruim 3 dekens van naaien.)

1 opmerking:

  1. Wat een goed idee! Al die lapjes! ben benieuwd wat voor dekentjes je ervan maakt?!groetjes Joke

    BeantwoordenVerwijderen