maandag 31 december 2012

Lovely Stamps! - Give Away

De allerlaatste dag van 2012!

Voor sommigen voelt dat alsof er een tijdperk wordt afgesloten. Het kan een goed jaar zijn geweest, een vervelend of verdrietig jaar, een jaar dat gauw vergeten mag worden of juist een jaar dat met een gouden randje aan het lijstje topjaren kan worden toegevoegd.

Ik ervaar dat anders.
Voor mij is tijd iets dat door de mensen is bedacht, de jaren, maanden, dagen en uren geven structuur aan het leven. Dat kan fijn zijn en tegelijkertijd zou ik soms wel eens willen dat het leven door iedereen wat losser geleefd zou worden.
Tijd duurt voor mij eindeloos, het begint en eindigt niet, het is er gewoon Al-Tijd. Ergens in de tijd ben ik geboren en ooit, ergens in de tijd zal ik ook weer gaan. Dat is goed zoals het is.

Omdat we in deze wereld met jaren, maanden en dagen werken, heb ook ik mijn nieuwe papieren agenda ingevuld. Ordening van de Tijd is nodig met twee schoolgaande kinderen, er zijn nu eenmaal dingen die ik niet moet vergeten! En ik merk dat ik, nu ik 45 ben, dingen ietsje minder makkelijk kan onthouden dan een paar jaar geleden (zie je, daar heb je die jaren weer!).

Zoals beloofd geef ik voor de laatste keer dit kalenderjaar iets weg.
Het is een setje van 10 opstrijkbare postzegels. Superleuk om op een gat in een broek te strijken, op je tas, op je spijkerjack of op een zelfgemaakt etui. Je kunt ze ook ergens op vastnaaien (op vilt, leer, noem maar op).
Ik gebruik ze altijd op de mobiel hoesjes en de postzaktassen en er word me regelmatig gevraagd of ik de zegels ook los verkoop. Vanaf vandaag is dat dus zo, ze staan al in mijn winkeltje!
Ik heb een setje met stoere afbeeldingen samengesteld, volgende week komt er ook een setje met lieve afbeeldingen (o.a. bloemen en vogels).
Ik geef 2 setjes weg.
Wil je meedoen? Laat dan een reactie achter op info at studiopardoes punt nl.
Vrijdag 11 januari a.s rond de middag uur trek ik twee winnaars die dan aan mij door mogen geven of ze het stoere of het lieve setje willen ontvangen.
Ook als je al eens eerder iets won, mag je meedoen. Er wordt eerlijk geloot!

Ik spreek de wens uit dat het jaar 2013 vooral gevuld mag worden met spontane ontmoetingen, onverwachte bezoekjes, verrassingen en heel veel Liefde & Geven.
Ver-Geef ook eens iemand, dat geeft ruimte in je eigen hart en hoofd en de wereld wordt er een stuk fijner van!

zaterdag 29 december 2012

Paulus op reis!

Vandaag valt dit etui in de bus bij de winnares van de laatste Give Away. Er liggen nog vier Paulus etuis te wachten om de webwinkel in te gaan. Dat komt volgende week, het is zo heerlijk om rustig aan te doen in de vakantie!
Aanstaande maandag is er weer een Give Away en reken maar dat het een leuke wordt!

maandag 24 december 2012

Bijna Kerstmis ...


Het is maandag en zoals beloofd maak ik de winnaar bekend van het Paulus de Boskabouter etui. Er deden zes mensen mee.
Judith, gefeliciteerd! Ik trok jouw naam uit een bakje met briefjes.
Mail je mij je adres even op info at studiopardoes punt nl, dan stuur ik je het etui toe.
Het ligt al klaar en als Judith het heeft ontvangen, zal ik er een foto van op mijn blog zetten.
Alle andere Paulus de Boskabouter etuis komen nog deze week ik mijn winkeltje te staan, wordt vervolgd!

Mijn allerlaatste Give Away van 2012 start op maandag 31 december. Nog even geduld ...

Ik ga eerst fijn wat tijd met mijn gezin doorbrengen en Kerst vieren.
Fijne Kerstdagen allemaal en tot daarna!

[Het plaatje hiernaast is een eigen tekening die ik een paar jaar geleden maakte.]

vrijdag 21 december 2012

Wat Meneer Pardoes Maakt - 2

Iedereen heeft wel iets eigen-aardigs, zo ook ik!
Ik kan geen bouwplaats, stortplaats of ondergronds containerparkje voorbij fietsen zonder even in de afvalbakken te gluren en te kijken of er iets naast is gezet in een doos ofzo. Ik heb het niet van een vreemde hoor, mijn oma en vader konden er ook wat van!
Je zou mij op een maandagochtend eens moeten zien fietsen door de Zutphense binnenstad! Daar is het eens in de twee weken 'kratjesdag" en kan het zwarte kratje aan de weg met glas, blik, sappakken en kleine huishoudelijke apparaten. Ook het oud papier wordt dan opgehaald. Ik vind er iedere keer wel wat zodat ik als een pakezeltje terug naar huis fiets. Ik doe ook mijn gewone boodschappen op maandagochtend en vergeet als ik een winkel ben vaak dat mijn tassen al vol zitten met andere spulletjes!.
Afgelopen keer vond ik een groot blik waar ik een trommel van wil maken. Een vel kun je prima maken van een oude brommerbinnenband (even vragen bij de fietsenmaker!) en de buitenkant versier je naar eigen idee. Heel leuk om met kinderen te doen!
Vanmorgen nog vond ik bij een afvalcontainer een heel mooi rood 100% wollen jasje van cashmier, angora en lamswol, met een gat in 1 van de mouwen. Dat jasje krijgt een nieuw leven als sjaal of handschoenen.
Overigens vind ik ook spullen waar ik zelf niks mee kan of wil. Die breng ik naar de Kringloop zodat het in ieder geval een tweede leven krijgt. Ik kan dat niet aanzien, dat mensen mooie en prima bruikbare spullen weggooien.

Containers op bouwplaatsen zijn het domein van Meneer Pardoes. Hij gaat, nadat ik de plek heb gespot, een praatje maken met de uitvoerder en komt regelmatig met hele mooie stukken hout thuis. Daar maakt hij dan weer nieuwe dingen van, zoals leuke vogelhuisjes en bijenhotels. Ze staan in mijn winkeltje.
Voor wie een beetje handig is: je kunt ze natuurlijk ook zelf maken! Op internet staat allerlei modellen met de beschrijving erbij. Zo leuk, dingen hergebruiken!

donderdag 20 december 2012

Zeven Zekerheden

Zutphen heeft twee supermarkten die werken volgens De Zeven Zekerheden. Je kent ze vast wel, die winkels met de naam van een spellenfabrikant uit Noord-Holland. Juist ja, Jumbo.
Tot een jaar of drie geleden, had de spellenfabrikant een beeldje van een olifant voor zijn pand staan, aan de snelweg van Amsterdam naar Hoorn. Wij zwaaiden daar altijd naar, onderweg naar of van de opa's en oma's. Helaas is de fabriek verhuisd en staat het beeldje nu ergens in Zaandam. Ik heb er zelfs een mail over gestuurd aan Jumbo omdat ik wilde weten waar het beeldje was gebleven (en kreeg een leuke reactie terug)!
Oeps, ik dwaal af!

Dit bericht gaat over dat andere bedrijf met die olifantennaam. De Supermarkt met de Zeven Zekerheden. Hoewel dat als een sprookje klinkt, is mijn ervaring toch een beetje anders.
De ene Jumbo, in een nieuwbouwwijk gelegen, is een geweldige winkel met fijn personeel en een Top Service. Volgens mij werken ze daar volgens minstens 88 zekerheden. Mis je iets, dan wordt het besteld. Heb je een opmerking of klacht dan lossen ze dat op (als je het vraagt, zetten ze volgens mij ook nog koffie voor je!). Zo hoort dat, vinden ze daar. Zo hoort dat, vind ook ik!
Maar dan die andere vestiging ... een prachtig nieuw pand op een groot plein nabij de binnenstad. Ik kom er langs van en naar Zoons school. Fijn en handig zou je denken. Helemaal waar! Alleen die Zeven Zekerheden ... hmmmmm, daar heeft niet iedereen die in deze supermarkt werkt iets mee ...
Meerdere keren schreef ik op een kaartje voor in de ideeënbus dat ik graag een bepaalde variant van biologische yoghurtdrank in het assortiment zou willen. Ik hoorde er niks meer van. Ik vroeg er nog eens naar maar ook daarop kwam geen antwoord. En dat terwijl ze in hun winkeltijdschrift altijd van die jubelende verhalen zetten van klanten die zo blij en tevreden zijn dat artikelen die ze missen, speciaal voor hen in het assortiment worden opgenomen. Niet voor mij blijkbaar.
Toen ik twee duidelijk beurse avocado's ontdekte, vond de meneer van de groenteafdeling dat ze nog prima waren en legde ze gewoon terug in het schap. Een netje met een rotte mandarijn werd met veel gezucht ("Ik snap niet hoe dit kan!") naar achteren gebracht en met een zwaai in de afvalbak gekieperd. Ik kreeg een zakje groente en fruit gratis omdat ik het had "ontdekt" (want dat is 1 van de 7 zekerheden hè, een gratis zak gezond lekkers als je een foutje ontdekt). De eerste keer was dat een leuke verrassing, de tweede keer begon het al te wennen en vandaag meldde ik het maar niet meer toen de sinasappels beurse zachte plekken bleken te hebben.
Zoon maakt er een sport van, ontdekken of er ergens rot fruit of groente te vinden is. Daarom ga ik er liever zonder hem boodschappen doen want hij vindt altijd wat en ik voel me zo opgelaten als ik dat van hem moet melden ("Dat beloven ze toch mam, dan moeten ze dat ook doen! En ik wil best gratis appels!"). Eenmaal op de fiets met mijn boodschappen vroeg ik me trouwens ook nog af want ze met de overige mandarijnen hebben gedaan die bij die ene rotte in het netje zaten. Zouden ze die inderdaad gewoon weggooien? Ik hoop maar dat Dumpster Divers die 's avonds uit de container vissen die achter het bedrijf staat op de goed bereikbare parkeerplaats!
Een deel van het kassapersoneel vindt het ook enorm gezellig om onder het helpen van klanten door, met elkaar bij te praten over de liefde, familie, problemen op school en andere zaken waar ik liever niet naar luister. Soms kan ik het niet laten om "Joehoe, ben je er nog?" te roepen als het me wat te lang duurt. Ik vind dat echt niet kunnen! Of ben ik nu een te kritische consument?

Ik heb er eens goed over nagedacht.
Ik verwacht van mijn supermarkt dat er goede spullen worden verkocht. Dat ik niet elk zakje hoef rond te draaien om te kijken of het wel okee is wat erin zit. Ik kom daar mijn geld voor goede goederen ruilen. Aan de kassa wil ik netjes worden geholpen. En als er iets wordt beloofd, moet dat ook worden nagekomen.
Dus nam ik vandaag een besluit: ik doe mijn boodschappen voortaan bij de Jumbo met minstens 88 Zekerheden en op de (Biologische) markt  (dat laatste deed ik overigens al). Iets verder fietsen maar gegarandeerd goed!

[De Jumbo dierenketting is te koop in mijn winkeltje voor 3,50. Je kunt trouwens ook nog steeds meedoen met mijn Paulus de Boskabouter Give Away! Maandag 24 december trek ik een winnaar. En voor wie dit een te lang verhaal vond: volgende keer gaat het vast weer over iets dat ik heb gemaakt!]

maandag 17 december 2012

Paulus de Boskabouter (Give Away)!


Lapjes.
Ik heb er zo ontzettend veel!
Mijn lapjeskast puilt uit.
Lapjes in allerlei kleuren, bijna allemaal gekocht bij de Kringloop of gekregen.
Zo veel lapjes!
Werkelijk waar, ik durf er niet eens een foto van te maken voor op mijn blog ...
Als ik die kast wil opruimen, heb ik eerst drie dagen nodig om moed te verzamelen.

Moed verzamelen deed ik afgelopen weekend, op een Kerstmarkt waar bijna niemand kwam, er van 10 uur 's ochtends tot 4 uur 's middags steeds opnieuw dezelfde kerst CD werd gedraaid.
Na 17 keer Rudolf met zijn Rode Neus, de neiging kreeg om te gillen.
Maar dat deed ik natuurlijk niet.
In plaats daarvan verzamelde ik moed en ging heel beleefd vragen of men een andere CD wilde opzetten (nee) en of het dan alsjeblieft wat zachter mocht (ook niet).
Dus verzamelde ik opnieuw moed, om de marktduur uit te zitten.
Zoon, die met meneer Pardoes aan kwam waaien, stelde mij voor gewoon op te ruimen en naar huis te gaan.
Dan zou hij de auto even halen en alles inladen.
Dat klonk heel aantrekkelijk maar dat deed ik niet.
Ik bleef netjes tot 4 uur en heb nog nog nooit zo snel ingepakt toen het tijd was om op te ruimen.
Mijn mondhoeken krulden van plezier toen het eenmaal zover was!
Overigens bleef de CD tijdens het opruimen gewoon aanstaan en ben ik van pure opluchting dat ik weg kon, lekker mee gaan brullen.

Terug naar de kast met lapjes.
Ik kwam me daar toch iets leuks tegen: een oud stofje met allemaal plaatjes van Paulus de Boskabouter.
Geen idee meer dat het in mijn kast lag!
Ik wilde meteen aan de slag om er leuke dingen van te naaien.
Iets waar je potloden, pennen of je make-up spulletjes in kunt bewaren.
Juist ja, een etui!
Hoe die er precies uit komen te zien, is nog even een verrassing (welke je kunt winnen dus ook).

Wil je een etui van Paulus de Boskabouter winnen, laat dan een bericht achter.
Ook als je al eens eerder iets won, mag je gewoon opnieuw meedoen.
Maandag 24 december a.s. trek ik een winnaar!

Op mijn laatste Give Away had ik 5 reacties en dus liet ik opnieuw de dobbelsteen rollen, ik gooide 3.
Het derde bericht kwam van Pipowagen aan Zee: gefeliciteerd, jij wint het leuke haakboekje!
Mail je me even op info at studiopardoes punt nl om je adres door te geven?

Fijne week allemaal!


donderdag 13 december 2012

Opgeruimd staat netjes (Give Away)!

a
a
a
a
a
a
a
a
a
a
a
a
a
a

a
a
a
a
a
a
a
a
a


a

Als ik de folders die mijn brievenbus in glijden moet geloven, is het de bedoeling dat ik mijzelf aan het eind van het jaar allerlei dingen kado doe of aan mijn geliefden kado vraag.
Mooi niet.
Ik doe daar niet aan mee.
Bovendien zou ik werkelijk niet weten wat ik zou willen hebben.
Ik heb alles al.
Ik heb zelfs veel te veel spullen!
Echt, dat wil je niet weten, wat hier in Huize Pardoes allemaal op zolder staat ...
Dus ruim ik op en geef ik weg!
Deze week is dat een heel leuk boekje met haakpatronen.
Ooit gekocht omdat ik zo nodig wilde kunnen haken.
Ik leerde mezelf bloemetjes en hartjes haken via Joe-Tjoep.
En ik vroeg vorig jaar hele mooie haaknaalden aan de Sint.
Omdat ik toen vond dat ik die echt nodig had.
Ik had heus wel haaknaalden, maar niet van die mooie met Easy Grip.
En het moet gezegd: ze haken fantastisch!
Ik haakte het ene bloemetje na de andere en maakte daar dan haarspeldjes van.
Zo leuk!
Maar ... mijn vingers begonnen te protesteren.
"Stop met dat haken!", riepen ze, en ook nog: "Wees niet zo eigenwijs, je hoeft toch niet alles te kunnen!"
Tja ... ze hebben wel gelijk, die vingers.
Ik hoef niet alles te kunnen.
Bovendien: ik kan nu haken, al is het twee patroontjes.
Ik weet wat een losse is, een vaste en een stokje.
Dat is Genoeg!

Wil je meedoen met de Give Away, laat dan een reactie achter.
Maandag 17 december a.s. trek ik een winnaar.

De haakkatoen die je onder het boekje ziet, stond te koop op Marktplaats en is inmiddels verkocht. Het heeft 15 euro opgeleverd voor Ethiopie!

zondag 9 december 2012

Onder de wol!

Het hele jaar door snij ik van restjes stof vierkantjes van 15 x 15 cm voor de dekens die ik maak voor Ethiopie. Daar heb ik al eens een paar berichten aan gewijd. Pas is er weer een flinke stapel dekens in Addis Abeba afgeleverd en krijg ik even rust van mezelf. In de kerstvakantie ga ik weer met nieuwe dekens aan de slag.

Omdat ik in korte tijd nogal wat poppendekentjes had verkocht, besloot ik er een paar bij te maken van de Ethiopie-vierkantjes.
Ik sneed ze eerst kleiner tot 7,5 x 7,5 cm (sinds ik het rolmes voor stof ontdekte, knip ik bijna nooit meer stof!).
Het was zo leuk om te doen!

Ik maakte twee dekentjes en een slaapzak en kreeg bij het maken ervan ontzettend veel zin in een winterslaap!

De dekentjes staan in mijn winkeltje.
Tot en met zondag 16 december betaal ik de verzendkosten als je een dekentje bestelt!

vrijdag 7 december 2012

Sleetje rijden!

w
w
w
w
w

w
w
w
w
w
w
w
w

w
w
w
w

w
w
w
w

w
Vanmorgen rond half 8 begon het hier in Zutphen te sneeuwen en dat doet het nu nog steeds! Een witte wereld vol rust, als je de deur tenminste niet uit hoeft! Gisteren deed Meneer Pardoes nog even wat boodschappen zodat we voldoende in huis hebben voor het weekend. Nu de open haard nog aan (eerst de Sint versieringen daar weghalen!) en mijn weekend begint goed!

De tekening bij dit blogje komt uit een collectie kaartjes die ik ooit tekende. Ik maakte tien jaar lang aankomskaartjes voor geadopteerde kinderen onder de naam Ubuntu, samen met drie creatieve vriendinnen. Een soort geboortekaartjes in allerlei stijlen. Dat was een succes! Er waren in die tijd nauwelijks kaartjes met gekleurde kindjes te koop. Toen er op internet websites kwamen waar je zelf kaarten kon ontwerpen en mensen steeds meer zelf gingen doen, liep de verkoop bij ons drastisch terug en heb ik eind 2011 besloten met Ubuntu te stoppen. Niet erg hoor, ik heb genoeg andere leuke dingen te doen!

Jullie hebben de uitslag van mijn Give Away van afgelopen maandag nog tegoed! Er waren zes deelnemers dus gooide ik twee keer met een dobbelsteen. De gelukkigen zijn:
Wannesraps (nr. 6) en Solly Sunday (nr. 2)!
Mailen jullie je adres? Dat kan naar info at studiopardoes punt nl.
Maandag is er weer een Give Away! En daarna nog op maandag 17 en 24 december. Ik zie jullie dus graag terug! Ook als je al eens iets gewonnen hebt, mag je gewoon weer meedoen.

Fijn weekend!

dinsdag 4 december 2012

Trots!

Op mijn zolder liggen Postzakken. Van die mooie. Met zo'n rood-wit-blauwe band en van die prachtige metalen postzakhaakjes. Ik heb iets met die dingen. Ze hebben een stoere uitstraling en daar hou ik wel van!
Ik smulde regelmatig bij haar maar zelf een tas van zo'n Postzak maken ... het kwam er gewoon niet van! Ik zag op tegen het werk en de zwaarte van de stof. Dat had ik inmiddels ervaren bij het maken van de mobiel hoesjes en een paar etuis. De ene gebroken naald na de andere!

Maar hee, die Postzakken op zolder laten liggen, dat kan natuurlijk niet! Dus ging ik aan de slag en naaide drie tassen. Drie, ja, je leest het goed! En ik verkocht er zelfs al een nog voor ie in mijn webwinkel stond.
Ze zijn mooi geworden, vind ik zelf.
Er zit uren werk in zo'n tas. Ze zijn daarom niet goedkoop, 75 euro per stuk. Dan heb je wel waar voor je geld en een tas die waarschijnlijk je leven lang mee gaat! Enne, ik stuur 'm zonder extra kosten op binnen Nederland!

PS: Heb je de Give Away van deze week al gezien?
Meedoen kan t/m vrijdagochtend 7 december a.s.

(De tas is inmiddels verkocht)

maandag 3 december 2012

Give Away Time! - 2











e
e
e

e
e
e
e


e
e
e
e


Vanmorgen fietsten Zoon en ik naar zijn school.
Het was een prachtige rit: de zon kwam op en kleurde de hemel in tinten waar ik geen woorden voor kon vinden. Iedere vijf seconden zag het er weer anders uit. Ik riep van "Oh" en "Ah!" en en Zoon knikte mij toe. Wij begepen elkaar zonder woorden.

Nu giert de wind om het huis en sneeuwt het!
Het blijft gelukkig niet liggen. Ik vind sneeuw prachtig als ik nergens heen hoef. In de kerstvakantie ofzo, als de boodschappen in huis voldoende zijn voor minstens een week. Dan ga ik met plezier wandelen op de dijk, langs de IJssel die vlak achter ons huis stroomt. Ik hoef niet op wintersport, thuis is genoeg moois te zien.

Nu de Donkere Dagen van December zijn aangebroken en de Zon zich niet elke dag laat zien, vond ik het tijd voor een Zonnige Give Away!
Ik geef deze week twee setjes weg met daarin:
- een pakje enveloppen gemaakt van oude atlasbladen
- een heel zonnig hangertje om aan je rits-etui-sleutelbos-ketting te hangen
De enveloppen kun je zelf houden of gebruiken om iemand post te sturen en zo een zonnetje op iemands mat te bezorgen. Er zitten stickers bij waar je het adres op kunt schrijven. Voor de postzegel moet je zelf zorgen.
De zonnige hangertjes vlogen trouwens weg, afgelopen zaterdag op de oergezellige Adventmarkt! Er was zelfs iemand die er 10 kocht om kado te doen.
[Ze staan niet in de shop, mocht je interesse hebben dan kan ik een foto mailen waar alle hangertjes op staan zodat je uit kunt zoeken welke je wilt. Ze kosten 1,50 per stuk, twee voor 2,50.]

Als je mee wilt doen met de Give Away, laat dan een reactie achter.
Vrijdag 7 december rond de middag maak ik de twee winnaars bekend.
Fijne week!

vrijdag 30 november 2012

Zwanentas

Dit borduurwerk is zo mooi, daar moest ik iets van maken!
Het werd deze tas en ik kon er maar moeilijk afstand van doen. Daarom heeft de tas eerst een paar weken in mijn werkkamer gehangen. Morgen gaat ze mee naar de markt en hoop ik dat er iemand heel blij mee zal zijn!

Wie ook vast bij zullen zijn, zijn de winnaressen van mijn allereerste Give Ayay:
Punky Wunky en Judith!
Gefeliciteerd!
Sturen jullie mij een mailtje met jullie adres? En Punky Wunky, geef jij het nummer van je favoriete notitieboekje nog even door?
[Graag mailen aan info at studiopardoes punt nl]

Morgen gaat mijn webshop een dagje dicht omdat ik dat op de Adventmarkt van Vrijeschool De IJssel in Zutphen sta.
Bestellen kan weer vanaf zondag 2 december. Natuurlijk doe ik mijn uiterste best je bestelling snel te versturen zodat de Sint zijn kadootjes op tijd in huis heeft!

A.s. maandag is er weer een Give Away!

donderdag 29 november 2012

Zonnestralen!

Er was nog vilt over en omdat ik het zulk fijn materiaal vind om mee te werken, maakte ik er hoesjes van om een pen in op te bergen.

Zaterdag 1 december a.s. zijn ze hier te koop:
Adventmarkt
Vrije School De IJssel
Henri Dunantweg 4
Zutphen
van 12.00 tot 17.00 uur

Ze staan nu al in mijn winkeltje!
Op is op!

[De aquablauwe is inmiddels verkocht]

woensdag 28 november 2012

Mooiste Meisje

"Ik h
"Ik heb zo'n pech mam", zucht Zoon als hij uit school komt. "Echt mam, zo'n ontzettende pech!".
Nadat ik hem verwachtingsvol heb aangekeken en hij heeft begrepen dat ik graag wil weten wat hij bedoelt, zucht hij opnieuw en zegt: "Ik heb met lootjes trekken het stomste meisje uit de klas".
Ik noem haar naam, hij knikt bevestigend.
Er moet een kadootje worden gekocht dat hij gelukkig niet zelf hoeft te betalen, dat doet school.
Hij moet ook een suprise voor haar maken. Of ik soms denk dat hij dat leuk vindt ...
Stomste Meisje pest graag, roept hard door de klas als het stil moet zijn en houdt zich niet aan de regels.
Aldus Zoon.
Zoon gaat naar het Speciaal Basis Onderwijs en daar zitten Hele Mooie en ook Hele Bijzondere Kinderen.
Zoals Stomste Meisje.

Stomste Meisje is altijd boos. Boos op alles en iedereen. Ik heb dat van dichtbij meegemaakt toen ik kwam helpen in de klas. Ik heb ook gemerkt dat Stomste Meisje een Leuk Meisje wordt als ze over paarden praat. En wat staat er op haar verlanglijstje op nummer 1? Juist.

Paardenmeisje, dat was ik vroeger ook. Dat schept een band. Niet dat ik altijd boos was, in tegendeel! Volgens mijn moeder was ik bijna altijd vrolijk. Moeders onthouden volgens mij graag de vrolijkste momenten van hun dochters. Dat zeuren vergeten ze gewoon.

Terug naar Stomste Meisje en Paarden.
Thuis praat ik met Zoon over geven en gunnen. Hij heeft er nog steeds wat moeite mee. Samen bedenken we een suprise voor Meisje. En ik kruip achter de naaimachine om te doen wat ik het liefste doe: iets maken.
Iets Moois voor Meisje, omdat ze van Paarden houdt. En diep van binnen een heel Mooi Meisje is.




maandag 26 november 2012

Give Away Time! - 1

Deze week maak je kans op een notitieboekje naar keuze uit de collectie in mijn winkeltje.
Wat je daarvoor moet doen?
Laat een reactie achter en zet erbij welk boekje jij graag zou winnen!
Vrijdag 30 november rond koffietijd (bij mij om half 11) maak ik bekend welke twee gelukkigen een boekje krijgen opgestuurd.
Volgende week maandag 3 december geef ik opnieuw iets weg dus hou mijn blog in de gaten.
Iedereen maakt evenveel kans!
Als je als "anoniem" reageert, zet dan wel even je naam erbij!

Vandaag wordt ook de winnaar bekend gemaakt van de Give Away bij Knoopjes! Ik ben benieuwd wie ik het mooie mobiel hoesje op mag sturen ...

maandag 19 november 2012

Pardoes een kadootje!

Zaterdag kwam Sinterklaas in ons land en hoewel mijn mannen daar niet meer in geloven, blijft het voor mij nog altijd een Magisch Moment. De tijd van weggeven, verrassen en elkaar een beetje plagen!
Natuurlijk hebben we onze schoen gezet en zijn we (dank U Sinterklaasje!) verwend met lekkers.

Vandaag start er een Give Away bij Knoopjes waarin  ik iets weggeef van mijn maaksels.
Je kunt dit leuke mobiel hoesje winnen dus ga er even langs en laat een reactie achter. Wie weet stuur ik het hoesje dan volgende week wel naar jou! Er wordt eerlijk geloot, iedereen heeft evenveel kans.

Win je niks, dan kun je natuurlijk altijd zelf een hoesje bestellen, er zijn nog veel meer leuke te koop in mijn winkeltje!

Volgende week maandag en die maandag daarop zal ik op mijn eigen weblog voor Sint spelen en geef ik opnieuw iets weg. Wat, dat is nog een verrassing!

zondag 18 november 2012

Mooie boekies!

Het hele jaar door verzamel ik restjes papier. Ik scheur ongebruikte blaadjes uit schriften van de zonen, knip achterkanten van enveloppen, zie in alles dat blanco en beschrijfbaar is een blaadje voor in mijn boekies!
Van de prachtigste illustraties uit (het liefst oude) prentenboeken, maak ik nieuwe boekies. Van die kleine die in elke tas passen, van die leuke waar je er eigenlijk nooit genoeg van hebt, van die vrolijke waarvan je op slag blij wordt als je er eentje kado krijgt, van die kleurrijke met beessies, poppetjes en sprookjesfiguren.
Het is monnikenwerk om ze te maken ... alle blaadjes vouwen, omslag er omheen, twee nietjes in de rug, schoonsnijden (mooi woord he!) en daarna blaadje voor blaadje het hoekje afronden met een ponsje. Toch is het meer dan de moeite waard om ermee bezig te zijn want o, wat zijn ze weer leuk geworden!
Ik presenteer dan ook met trots dertig nieuwe boekies! Te koop in mijn winkeltje. Leuk kadootje voor de Sint, voor in de schoen, bij je collega in de jaszak of voor jezelf natuurlijk!

dinsdag 13 november 2012

Hoe is het toch met ... (deel 1)

Op de middelste verdieping van het oude pand waar mijn favoriete Kringloop is gehuisvest, hoor ik vanuit een hoekje in een kast een zacht gegiechel.
Even denk ik dat ik het me verbeeld maar dan hoor ik het weer, iets luider dit keer.
Voorzichtig kom ik dichterbij.
In een wit plastic zakje zie ik wat bewegen.
Muizen?
Krijg nou wat ... het is Roodkapje!
En ze is niet alleen!
Naast haar ligt een jongen met rode blosjes op de wangen.
"Roodkapje?" stamel ik verbaasd.
"Ja hoi", giechelt ze terug, "Ik ben het, Roodkapje."
Ik denk terug aan het enge verhaal over de belofte niet van de paadjes te gaan, de wolf als oma verkleed en de jager waar ik als kind de griebels van kreeg. Ik keek nog zeker een jaar lang voor het slapen gaan onder mijn bed of er niemand lag  ...
Roodkapje is inmiddels wat ouder en zo te zien verliefd!
"Dit is Hannes", stelt ze de jongen aan mij voor, "Je weet wel, van Hans en Grietje".
"Oh, eh ja, Hannes", stamel ik terug, "Maar hij heette toch Hans?"
Vervolgens doet Roodkapje me het hele verhaal uit de doeken: hoe ze van het ene verhaal in het andere viel, na schooltijd wel eens iets anders wilde dan door dat saaie bos naar oma om uiteindelijk smoorverliefd op Hannes te worden die bij haar moeder in huis de muren kwam stukadoren en zich nu Hannes noemt omdat zijn vader ook al Hans heet en dat in de familie alleen maar voor verwarring zorgde.

Ik moet even bijkomen ...
Sprookjes houden dus niet op bij En ze leefden nog lang en gelukkig!

"Hoe is het eigenlijk met Grietje?" vraag ik, nadat ik van de verrassing ben bijgekomen, aan Hannes.
Grietje blijkt zichzelf nu Margaretha te noemen en is met een draak van een edelman getrouwd.
Maar dat is een verhaal, dat moet maar eens een andere keer worden verteld!

O ja, ik maakte van Roodkapje en Hannes twee kettingen, evenals van hun haan en de twee kippen. Op uitdrukkelijk verzoek van beiden want ze waren het zat om in een plastic zak te wonen en bij mij thuis vonden ze het te saai. 
Te koop (het liefst natuurlijk samen! in mijn winkeltje.

donderdag 8 november 2012

Hallo meneer de Uil!

Dit is zo'n project dat al maanden op mijn werktafel lag: een uilentas! Het borduurwerk vond ik op een Overijsselse rommelmarkt in de zomervakantie van 2011. In die vakantie kocht ik zelfs twee van deze borduurwerken, in een net iets ander kleurschema. Eenmaal gewassen en gedroogd, lagen de uilen te wachten op een bestemming.
Ik begon ik aan de tas als kadootje voor mijn moeder. de tas werd al gauw zo groot, dat ik besloot een andere voor haar te maken en legde deze opzij. Nu heb ik de voering erin gezet, de handvatten eraan gemaakt en is de tas opeens klaar. De tas hangt nu in mijn werkkamer, wachtend op een nieuwe eigenaar. Er kan heel veel in en het is een sterke tas! Naast het borduurwerk heb ik meubelstalen gebruikt. De binnenkant is in zand/mosterdkleur. De hengels kunnen ook over je schouder.
Interesse? De tas staat in mijn winkeltje onder het kopje tassen!

[de tas is inmiddels verkocht]

dinsdag 6 november 2012

Vanaf vandaag in mijn winkeltje!

Heerlijk, ik heb weer heel wat uurtjes achter de naaimachine doorgebracht en kijk eens wat er tevoorschijn kwam: hoesjes voor je mobiele telefoon! Ga gauw kijken in mijn winkeltje, daar kun je ze allemaal zien (en kopen)!
Ik ben bezig dingen af te maken die al weken op mijn naaitafel liggen te wachten. Dus: deze week nog veel meer moois!
Wil je mijn spullen in het echt bekijken? Kom dan in november en december naar Zutphen. Ik sta daar drie keer op een markt, wie weet zien we elkaar! Informatie vind je onder het kopje agenda in mijn winkeltje.

vrijdag 5 oktober 2012

Blije bijen

In Zutphen is er Zutphen Bijenstad waar enthousiaste lieve mensen werken aan een heus bijenlint; een aaneensluitende groenstrook om te zorgen dat de bijen in de stad blijven omdat er genoeg lekkers te vinden valt. Ook bemiddelen ze bij het aanleggen van bij-vriendelijke tuinen en geven ze informatie over bijen aan wie het maar horen wil.
Opperbijenkenner en enthousiaste mede-oprichtster van Zutphen Bijenstad P. vroeg of ik na wilde denken over wat "bijendingetjes" die ze konden verkopen als ze eens met een kraampje op een markt zouden staan. Dus brandde ik de-avond-voor-de-honingmarkt  in een paar uurtjes twintig bijtjes op een schijfje hout en maakte daar kettingen van, pakte het mooi in en bracht het de volgende ochtend naar de kraam. Iedereen blij (vooral de bij!) en ze zijn nog te koop! Mail maar even als je er eentje wilt, ze kosten 3,50 waarvan 30% bestemd is voor Zutphen Bijenstad en de rest is voor mij (om honing van te kopen, mmmmm!).
Er vliegen nu al dagen allerlei bijenknutselplannen door mijn hoofd. Ik heb beloofd elke maand een paar leuke dingen te maken die kunnen worden verkocht op markten of in het Zutphen Bijenstad Hoofdkwartier. Dus: wordt vervolgd!

donderdag 4 oktober 2012

Op een grote paddestoel ... wie swapt er mee?

Van deze creatieve duizendpoot kreeg ik calendulazaadjes per post en stuurde haar een tashanger met daarom een huisje als bedankje terug. Zo leuk, dat ruilen via de echte post!
Omdat de herfst nu echt in 't land is en je hier en daar al paddestoelen ziet, bied ik ook iets te ruil aan: een zakje met daarin drie hele grote punaises met daarop een paddestoel.
Zin om mee te doen? Mail me je adres en ik stuur je een setje toe. Wat je me wilt terugsturen, mag je helemaal zelf weten. Ik heb vijf zakjes om weg te geven!

woensdag 3 oktober 2012

Een paard voor Isa

Mijn ik-ben-nu-zes-jaar-en-ik-weet-alles-over-paarden-en-dat-wil-jij-vast-wel-horen-buurmeisje werd zes jaar. Wat kon ik anders maken dan een paardekussen ...
Ik geloof dat haar ik-ben-vier-en-ik-heb-beslist-een eigen-idee-over-alles-zal-ik-dat-eens-vertellen-zus ook wel zo'n kussen had gewild. Nog even geduld N., over een half jaar ben jij weer jarig!

maandag 27 augustus 2012

Wederom wame dekentjes!

Er ligt een grote stapel warme dekentjes klaar om af te reizen naar Ethiopie. De kinderen in Addis Abeba zullen er lekker warm onder liggen! Vaak wordt gedacht dat het in Ethiopie altijd warm is, dat is niet zo! Het is er nu winter en 's nachts daalt de temperatuur er met gemak naar net boven het vriespunt, zeker in de bergen!
Er zijn weer veel lieve mensen die stof of voering hebben geschonken: dank jullie wel! Ik hoop gauw te horen wanneer en met wie de dekentjes mee mogen reizen naar het prachtige Afrikaanse geboorteland van mijn zoons.
Heb je katoenen lapjes over? Mail me gerust, ik kan heel veel stof gebruiken! Ook fleece dekentjes en katoenen kinderdekens zijn heel welkom voor de voering van de dekentjes! De maat maakt niet uit en een vlekje is echt geen bezwaar!
(Je kunt mailen naar info at studiopardoes punt nl)

woensdag 11 juli 2012

Baai baai, zwaai zwaai!

Na drie jaar in de klas bij juf A. (hier op de Vrije School heb je van klas 1 t/m 6 dezelfde juf of meester) gaat jongste na de vakantie naar een andere school. Ik wilde een kadootje maken voor juf en ben wel even aan het denken geweest wat dat dan moest worden. Uiteindelijk besloot ik een etui voor haar te maken van postzakstof met daarop afbeeldingen van kinderpostzegels die met school te maken hebben. Even zag ik in gedachten 61 etuis bij haar thuis in de kast liggen en vond ik mijn 62e opeens geen orgineel kado meer ... en wat bleek? Ze had alleen 1 heel oud etui en was er dolblij mee!

maandag 9 juli 2012

Huis op wielen


Mijn ouders hadden jarenlang een camper; mijn vader bouwde een oude Mercedesbus om tot rijdend vakantiehuis! Als 15-jarige heb ik nog geholpen een vredesduif op de achterkant van de camper te schilderen, hoe stoer is dat! Het was de tijd van de demonstraties tegen de neutronenbom en kruisraketten ... ergens eind jaren '70/begin jaren '80. Mijn moeder naaide toen nog heel veel kleren voor mij en met de rood-blauwe winterjas die ze toen maakte, sta ik op de cover van het fotoboek van 1 van de demonstraties!
Inmiddels is de camper verkocht en hebben mijn ouders een fijne Engelse caravan. En natuurlijk kon ik het niet laten om voor de sleutels een leuk hoesje te maken! Gemaakt van restjes vilt en een paar oude knoopjes.

Voor wie op vakantie gaat: een fijne tijd gewenst!

donderdag 28 juni 2012

Mobielhoesje in PTT stijl!

Ze vlogen weg op de Hip & Handgemaakt markt in Amersfoort! Gelukkig maakte Meneer Pardoes er nog een foto van ... In de shop zijn er nog een aantal te vinden. Voor 10 euro slaapt ook jouw telefoon in een hoesje van stevig wolvilt, versierd met postzegels en met een echt origineel postzakhaakje aan de zijkant.
De hoesjes zijn geschikt voor de i-phone en natuurlijk passen ook andere telefoons van dat formaat (en kleiner) erin.
Het wolvilt heb ik gekregen, het zijn restanten van hele grote stukken wolvilt waar kunstenares Nanouk uit Zutphen wandkleden mee maakte. De restjes zouden anders zijn weggegooid ... Ik ben er erg blij mee, het naait fantastisch en is heel sterk! Nogmaals bedankt Nanouk!

donderdag 7 juni 2012

Postzaktas!

Heel lang geleden waste ik een paar postzakken met de bedoeling daar leuke tassen van te naaien. Nu is het er gelukkig toch van gekomen en laat ik met enige trots mijn eerste postzaktas zien!
Een vrouwelijk geplooid model, gevoerd met een retro rood-wit lapje in een soort bloempatroon. De tas sluit met een magneetknoop. Er zit een lange verstelbare schouderband aan zodat de tas ook schuin gedragen kan worden.
Natuurlijk zit er een origineel postzakhaakje aan de tas! Ik heb er een klompje aan gehangen.

Wil je de tas kopen? Dat kan! Ze kost 75 euro (verzendkosten komen er nog wel bij) en je vindt haar in mijn webwinkel. Op de Hip & Handgemaaktmarkt op zondag 17 juni in Amersfoort heb ik nog meer postzaktassen te koop! Ook alle rokjes uit de webwinkel zijn daar te zien en te passen. Dus voel je welkom en zet het alvast in je agenda!

woensdag 6 juni 2012

Terug van weggeweest!

Ze zijn er weer: de enveloppen gemaakt van oude atlassen. Na uren heerlijk ontspannen knippen, vouwen en plakken is de voorraad weer op peil. Te bestellen in mijn winkel!


woensdag 23 mei 2012

Wat Meneer Pardoes maakt - I

Meneer Pardoes werkt in zijn vrije uurtjes graag in zijn knutselschuur. Dat onze fietsen daar nog kunnen staan is eigenlijk een wonder want Meneer Pardoes heeft veel ruimte nodig voor zijn Gereedschap en Technische Apparaten! Daar maakt hij dan ook mooie dingen mee, zoals deze potloodstandaard waar potloden van Lyra en Stockmar prachtig in passen. Op de Vrije School zijn deze potloden erg populair en tijdens de open dag van onze school gingen de standaards dan ook als zoete broodjes over de toonbank.
Wil je er ook eentje kopen? Kijk dan even in de shop of je een vis, poes of auto wilt. Ze zijn er overigens ook als gewone rechthoekige standaard en de wat dikkere potloden van Ikea, de HEMA en Bruynzeel passen er ook prima in!

donderdag 3 mei 2012

Allemaal rokjes!

Vandaag heb ik keihard gewerkt en mijn collectie rokjes eindelijk in mijn webwinkel gezet.
Vrolijke rokjes gemaakt van retro stofjes en nieuwe herontdekte lapjes.
De rokjes hebben knoopsgatelastiek dus ze kunnen lang mee! Eerst als rokje over de knie, daarna als rokje boven de knie en als laatste als het-gaat-nog-net-met-een-legging rokje. Ga gerust even kijken!

woensdag 2 mei 2012

Drie keer kussen

Wegens succes herhaald: de drie jarige vriendjes van mijn jongste zoon kregen allemaal een kussen. En blij dat ze er mee zijn!

donderdag 26 april 2012

Uiltjes op een tas

Voor mijn moeder maakte ik deze tas.
Ze houdt van uiltjes en ik vond dit schattige
borduurwerkje ergens op een rommelmarkt.
Het was te vies om aan te raken maar na een
sopjeen nog een sopje en nog een sopje
kwam er een prachtig plaatje tevoorschijn.
Mijn moeder dacht zelf heel even dat ik
het zelf had geborduurd ...

Het mandje waar de tas op staat is mijn
naaimandje dat ik als meisje van een jaar
of negen kreeg.
Ik gebruik het nog steeds!

donderdag 22 maart 2012

Steekje Voor Steekje

Mijn lagere school was lange tijd de enige school in het Katholieke Dorp. Er werd streng doch rechtvaardig les gegeven met aan het Hoofd der School Zuster Gaudeta. Ik had het er best naar mijn zin, zeker bij Meester Wijnker! Handwerken werd er gegeven door Zuster Maria Agnes, een zachtaardige Zuster met Liefde voor het Handwerkvak. Terwijl de jongens met hout aan de slag gingen, zaten wij meisjes op de zolder van school te borduren. Ja, je leest het goed: borduren! Een grote lege gele lap met kleine gaatjes zou aan het eind van het schooljaar een schortje kunnen zijn, dat was het doel. Ik schrijf met opzet "kunnen" want zo ver ben ik nooit gekomen. Op die Zolder bij Zuster heb ik een hekel gekregen aan borduren! Ik kon het gewoon niet ... alles zat veel te strak en het duurde zo verschrikkelijk lang voor ik een rechthoek van kruissteekjes had geborduurd ... een grote frustratie voor mij als tweede klasser!
Als je het gele lapje klaar had (hoe meer je naar binnen kwam in de rechthoek, hoe moeilijker de steken) borduurde Zuster je naam in het midden en naaide een schortje van de lap. Daarna mocht je alle klassen rond om je creatie te showen. Ook dat is aan mij voorbij gegaan.
Mijn moeder zegt dat ze het schortje voor mij heeft afgemaakt en mijn naam er op heeft geborduurd. Ik kan het me niet meer herinneren ... ik denk dat ik het lapje van nijd heb weggegooid!
Het gekke is dat ik heel graag tassen maak van borduurwerkjes! Ik kijk met bewondering naar het gelijkmatige patroon van de steekjes en zoek met liefde bijpassende kleuren stof om het borduurwerk tot tas te toveren. Zeg nou zelf, dit is toch een plaatje (en te koop in mijn webshop)!
Ik begrijp overigens nog steeds niet waarom we niet mochten kiezen. Er zijn toch ook jongens die van handwerken houden en meisjes die graag met hout werken?

maandag 19 maart 2012

Knikkertijd!

De zon schijnt, de lente is onderweg en de kinderen ... die zijn aan het knikkeren! Daarom NU in de webshop: knikkerzakken van stoere sterke meubelstof met beessie!
Wees er snel bij want op is op en van elk exemplaar is er zoals gewoonlijk maar eentje!

dinsdag 13 maart 2012

Neem me mee ...

Aan met hergebruik bezig zijn komt nooit een eind! Steeds opnieuw ontdek ik nieuwe dingen die tot projectjes leiden.
Ik kwam via via op de website van Kinderzwerfboek terecht en was meteen enthousiast! Als kind las ik al heel veel. Ik had mijn boeken altijd zo snel uit, daar kon de bibliobus niet tegenop rijden met zijn twee wekelijkse bezoekje aan ons dorp! Ik zie me er nog in rondlopen, speurend naar boeken die ik nog niet gelezen had. Dat het steeds moeilijker werd iets te vinden, zul je vast begrijpen! Gelukkig waren er op school ook heel veel boeken te lezen en te leen. 
Kinderzwerfboek werkt heel eenvoudig: je stuurt een boek de wereld in door het aan te melden op hun website, er een code in te schrijven en een sticker op te plakken. Die stickers vraag je eerst aan (in grote hoeveelheden natuurlijk!), dat wordt allemaal op de site uitgelegd. Daarna leg je het boek ergens neer. Liefst ergens waarvan je weet dat het boek snel zal worden gevonden. Als de vinder het boek gelezen heeft, kan het boek opnieuw op reis of het blijft bij de vinder.
Ik koop regelmatig boeken bij de kringloop hier in Zutphen. Voor twee kwartjes heb je al hele mooie boeken! Doe je ook mee?
De drie boeken van de foto leg ik deze week ergens in Zutphen neer. Ben benieuw wie ze zal vinden!

dinsdag 28 februari 2012

Nog een jarige!

Het regent jarigen in onze buurt dus kroop ik blij (weer) achter de naaimachine. Ik kan zo genieten van mijn kast vol restjes en rommeltjes waar ik in kan zoeken en graven tot ik het juiste materiaal gevonden heb om iets te maken.
De sleutelhanger voor Tim is gemaakt van een leerstaal, een stuk dikke rode wolvilt en een ronde sleutelring die overbleef na het slopen van een tas.
Leer naaien is altijd een uitdaging! Het gaat snel scheef en als ik het eerst lijm, wil de naald er niet lekker doorheen. Ook dit keer is het weer goed gelukt. Ik hing een klein fel schijnend zaklampje aan de sleutelhanger en inmiddels is jongste met de ingepakte sleutelhanger naar het feestje. "Ga ik dat geven?" vroeg hij een beetje bezorgd. Toen oudste hem verzekerde dat het echt een cool kado was, wilde hij het wel meenemen ...

zaterdag 25 februari 2012

Moeders liefste wens!

Vorig jaar maakte ik een naam-en-voetballer-kussen voor een vriendje van mijn jongste. 't Viel nogal in de smaak bij de jarige! Ik maakte er ook een voor mijn neefje, eveneens voetbalfan.
Erg leuk om te maken!
De moeder van een ander vriendje had gehoopt dat ik voor haar zoon ook een kussen zou maken toen hij jarig was. Op dat moment was er ander speelgoed helemaal hot en kon mijn jongste volgens eigen zeggen echt niet met een kussen aankomen zetten op een feestje ("Alsjeblieft mam, geen zelfgemaakt kadootje, straks denken ze nog dat we arm zijn ofzo! Ik wil gewoon iets in de winkel kopen"). Dus werd er iets gekocht. Een paar maanden later vertrouwde de moeder van de jarige mij haar wens toe ... dat ben ik natuurlijk niet vergeten!
Dus lieve Maria, je wens wordt vervuld en hopelijk vindt Douwe 't ook een leuk kado!
Fijne verjaardag!

PS: De kussens zijn ook te bestellen. Mail me gerust als je er iets over wilt weten of vragen!

dinsdag 14 februari 2012

Puik Pakje Posten

Hij is 12 geworden, de jongste zoon van mijn vriendin Inge (ga eens op haar website kijken, ze maakt de prachtigste schilderen, beschildert stenen en schrijft boeken). En tja, wat geef je een 12 jarige als je zoals ik graag zelf iets maakt om kado te geven? Vorig jaar was het een etui, dit jaar maakte ik een sleutelhanger van leer. Zijn voorletter sneed ik uit het leer en ik naaide de kleuren van de vlag van zijn geboorteland op de achtergrond. Want dat hij daar in het Verre Afrika geboren is, is iets waar hij trots op is (net zoals mijn zoons trouwens, die komen uit hetzelfde land)!
De sleutelhanger ging op de post naar Noord-Holland, samen met een kaartje van een wolf. De jarige houdt van wilde beesten en da's heel begrijpelijk als je uit Afrika komt!

maandag 6 februari 2012

Een Eigen Plekkie

Terwijl wij hier glijdend en schaatsend het weekend beleefden, werden er in het verre warme Addis Ababa vier kinderen die eerst op straat leefden, liefdevol opgevangen in een ECHT HUIS. En op hun bedden liggen dekentjes die schoonmamma en ik maakten. Mijn lieve vriendin Dianne heeft ervoor gezorgd dat deze dekentjes bij hen terecht kwamen. Zij heeft geholpen dit project op poten te zetten en nu draait het.
Kom bij mij dus niet aan met verhalen over druppels op een gloeiende plaat ... je ziet hier met eigen ogen dat inzet, doorzettingsvermogen, geloof, vertrouwen en liefde het verschil kunnen maken. Dus ook een druppel kan zeer voedend zijn!

Leuk trouwens om te merken dat ik steeds meer lezers heb, welkom allemaal en bedankt voor jullie leuke reacties bij mijn blogs! Mochten jullie ook iets voor Ethiopie willen doen: in mijn webwinkel zijn leuke spulletjes te koop waarvan 10% van de opbrengst naar projecten in Ethiopie gaat!

maandag 30 januari 2012

Warme Wollen Wintermust!

't Is geen spelfout hoor, de kop boven dit blogje. De warme muts die ik kocht op de website van Elly is hard nodig nu de kou in Nederland lijkt te gaan wonen. Elly maakt, net als ik, dingen van hergebruikt materiaal. Mutsen, sjaals, (bed)sokken, kortom alles wat je nodig hebt in een koude winter. Ga eens kijken op haar weblog en website!
De muts die ik kocht had een grijs boord dat zo wijd was dat de muts over mijn ogen zakte. Ik peuterde het boord los, breide een nieuw boord (twee keer uitgehaald: eerst te wijd, toen te krap, oeps ... te lang niks gebreid!) en naaide het boord aan de muts. De bloemcorsage stuurde Elly als extraatje mee en heb ik meteen op de muts genaaid. Vanmorgen ontdekte ik dat de ijzige wind dwars door de haakkiertjes waait. Vanavond ga ik er een voering van flanel in proberen te maken. Zo houdt de muts mij lekker bezig!
Ik krijg overigens hele leuke reacties op de muts!

zaterdag 28 januari 2012

Vijftien keer vijftien

Vijftien bij vijftien centimeter zijn de lapjes stof waar ik nu al een paar dagen druk mee in de weer ben. De stofrestjes kwamen over de rand van de restjesbak heen en ik besloot alvast een nieuwe serie vierkantjes voor te bereiden voor als het ik-wil-nog-heel-veel-dekentjes-voor-Ethiopie-naaien-virus zich weer in mij nestelt. Allemaal katoenen lapjes want katoen naait het fijnst en krimpt na het wassen maar een piepklein beetje. "Eerst voorwassen!" zou schoonmamma zeggen. Dat werkt inderdaad het beste, ik heb alleen geen zin om al die kleine lapjes eerst weer te moeten strijken voor ik ze kan snijden en naaien. Daarom doe ik het andersom: eerst naai ik de lapjes aan elkaar tot stroken, de stroken tot een lap en daarna gaat die lap in de was. Een fleecedeken, molton of fiberfill ertussen, een leuke achterkant erbij zoeken en aan elkaar naaien maar!
De restjesbak past nu weer tussen twee planken in de kast, wat niet wil zeggen dat ik vind dat ik klaar ben! Eerst morgen een nieuw rolmesje halen zodat ik weer zonder haperen mooie vierkantjes kan snijden uit de lapjes die mij toelachen en roepen of ze in een dekentje mogen. En dat zijn er een heleboel!
Vijftien keer vijftien is overigens tweehondervijfentwintig. Als ik zoveel lapjes heb gesneden, moet ik misschien maar eens stoppen (als dat lukt). 't Zou voor mijn beurse duim wel beter zijn ...

(nagekomen bericht: ik heb bijna 300 lapjes gesneden! Daar kan ik ruim 3 dekens van naaien.)

dinsdag 17 januari 2012

Kindje Vier Kado

Na drie geadopteerde Afrikaanse kinderen groeide Kindje Vier in eigen buik. Verbaasd, verrast en heel gelukkig genieten ze nu al bijna een jaar van hun Hollandse Kaaskopje.
Met drie kinderen heb je de meeste spullen wel zo'n beetje in huis. Ik heb een poosje lopen denken wat een passend kadootje zou zijn voor Kindje Vier. Ik maakte een stoffen zak van meubelstof met zijn voorletter erop. Ik naaide er twee bandjes aan van een oude rugzak zodat de stoffen zak aan de box gehangen kan worden om speelgoed in op te ruimen, aan de buggy voor luiers en ander spul, op zijn kamertje als pyamazak. Kindje Vier paste er overigens zelf ook nog in toen hij dit kadootje kreeg!

woensdag 11 januari 2012

Acht warme dekentjes!

In december heeft mijn naaimasjien een marathon gelopen want ik naaide wel acht kinderdekens! Deze dekens gaan via Dianne die in Addis Ababa woont naar kinderen daar die het heel goed kunnen gebruiken. Het idee dat ik hier in Nederland iets maak waarmee negen uur vliegen verderop kindjes warm kunnen blijven, vind ik nog steeds bijzonder en ontroerend.

Ik krijg regelmatig katoenen stofjes en voering (fleece, moltons, slaapzakken) kado om er iets moois van te maken. Dit keer zelfs een mega lappendeken die ik verknipt heb en waar ik drie dekens mee kon maken! Marianne, Ietje, Alma, Marije en Marijke: jullie lapjes zijn heel goed terechtgekomen!

Op de foto de stapel dekens met daar bovenop Tosca, een popje uit mijn jeugd. Ze draagt een door mijn moeder gebreid vestje van Loesje, een andere pop. Da's voor mij bijzonder omdat ik als kind voor iedere pop eigen kleertjes had en beslist niks van de ene pop bij de andere aantrok! Tosca blijft nu in ieder geval lekker warm! Dat Loesje in haar onderbroek in de koffer met poppen op zolder ligt, moeten jullie maar niet verder vertellen ...

De kast op de achtergrond is de linnenkast die ooit van mijn oma was. Ik schilderde hem jaren geleden al warm rood en ben nog steeds heel blij met het resultaat! Al mijn "spirituele" boeken en sprookjesboeken staan erin.

zondag 8 januari 2012

Twee jaar alweer!

Vandaag is mijn jongste nichtje twee geworden en natuurlijk ging er een kadootje voor haar op de post! Toen mijn jongste twee was, hield hij er enorm van om dingen ergens in te stoppen en weer uit te halen en hij kon dat  heel lang volhouden! Daarom krijgt mijn nichtje een tasje om iets in te stoppen en het er weer uit te halen. Eigenlijk is zo'n tasje dus gewoon een leuke speeltje!
Ik maakte het tasje van een stuk stevige rose katoen, een gezellig streepkatoentje en een leuk lintje uit de Lintjesdoos. De poes is ook van stevige katoen en de neus van vilt. De snorhaartjes stikte ik in twee kleuren op de masjien en de oogjes zijn hele schattige knoopjes die ik behalve vastgenaaid voor de zekerheid ook heb vastgelijmd om te zorgen dat het jarige dametje ze niet los kan peuteren. De voering is van wit-rose geruit tafelzeil zodat het makkelijk is schoon te maken en er ook een drinkbekertje en een appeltje in kan als ze bijvoorbeeld naar de peuterspeelzaal gaat.

vrijdag 6 januari 2012

De Drie Wijzen

Op de school van mijn jongste wordt komende week Drie Koningen gevierd. Eigenlijk hoor je Driekoningen aan elkaar te schrijven maar dat vind ik vreemd staan. Het waren trouwens helemaal geen Koningen, die drie! Het waren Wijzen. En daar krijg ik meteen een warm gevoel bij. Wijze mannen (of vrouwen, wie weet!) die een lange reis maakten naar een ster die ze zagen stralen waardoor ze innerlijk wisten dat er op die plek, recht onder de ster op de aarde, iets bijzonders zou zijn. Ze vonden daar een kindje en schonken het wierook, mirre en goud.
De wijzen hadden prachtige namen: Baltasar, Caspar en Melchior. Caspar (of schreven ze dat toen met een K?) is hier in huis de favoriet, hij was namelijk de Bruine Wijze. En aangezien onze twee kinderen Afrikaans zijn, is enige trots dat er een Bruine Wijze bij was natuurlijk wel op zijn plaats!

Op school worden er drie bonen verstopt in het deeg van kleine broodjes: wie een boon in zijn of haar broodje vindt mag die dag Wijze zijn. Ik maakte Drie Wijze doosjes om hun gulle gaven in mee te dragen. De doosjes mogen de Wijzen aan het eind van de dag mee naar huis nemen. Ik maakte de Schatkistjes van houten doosjes die ik bij de kringloop vond en verfde ze goud met Oude Wijze Verf. Uit mijn eigen Schatkamerkast kwamen de Lintjes, Knopen en Leer. Traditioneel dragen de Drie Wijzen die dag een rode, groene of blauwe cape. De doosjes hebben bijpassende kleuren en zijn aan de binnenkant bekleed met vilt in diezelfde kleuren.

dinsdag 3 januari 2012

Hop paardje hop!

Het nieuwe jaar is begonnen en dit paardje galoppeert vrolijk 2012 binnen!
Dit is het etui dat ik voor mijn buurmeisje maakte. Haar reactie? "Oooooooooh!" Zij blij, ik blij en ook haar moeder was blij want die had lang naar een leuk etui gezocht maar het niet gevonden (wat ik overigens niet wist!).
Het etui is gemaakt van een sterk stuk meubelstof, het paard knipte ik van heel dik wolvilt en naaide ik tot mijn verbazing met het grootste gemak op de stof. De rits is zwart en de katoenen voering geel, net als de stukjes stof naast de rits. Ik hing een koordje met een paar kleurrijke kralen aan de rits om de boel een beetje op te leuken.
Ik heb pas weer een grote stapel meubelstof en leer gekregen van Zutphens bekendste meubelwinkel en ik ga zeker meer etuis als deze maken. Ik  laat het jullie weten als ze in de webshop staan!