zondag 19 december 2010

Niet zeuren maar scheuren!

Op de weg ben ik braaf, heel braaf zelfs! Ik heb ooit een keer een boete gekregen voor te hard rijden: 3 kilometer te hard waar ik 50 mocht (okee, afgerond dan he ... ik reed 58) maar dat had een reden: ik ging een dagje weg met vriendinnen na een vervelende tijd en was zo uitgelaten dat ik niet zag dat ik een dorpje binnenreed!
Maargoed, braaf dus en vooral niet te hard.
Er is 1 uitzondering waarbij ik het gaspedaal diep intrap en ongegeneerd de bocht afsnijd! Dat is achter de naaimasjien als ik bezig ben met het maken van dekentjes. Die dekentjes maak ik onder het motto: niet zeuren maar scheuren! Met dank aan Paula (mam van meneer Pardoes) die deze zin bedacht. De dekentjes zijn voor opvanghuis Yedanja Bet in Addis Ababa, Ethiopie. Het moeten warme dekentjes zijn en ook graag vrolijk zodat de kindertjes in het huis fijn kunnen slapen. Maar netjes hoeven ze niet van mezelf. Want tussen alle nette naaisels door is het een verademing mijn masjien even flink op de staart te trappen en kilometers garen te verwerken. Gelukkig doe ik dat gewoon vanuit huis, voor een goed doel en staat er geen agent om een hoekje te kijken. Ik vrees dat mijn masjien pardoes in beslag zou worden genomen!

1 opmerking:

  1. Ik ga u fijn volgen mevrouw Pardoes, mits ik u bij kan houden ;-)!

    BeantwoordenVerwijderen