Wat Meneer Pardoes maakt - I

Meneer Pardoes werkt in zijn vrije uurtjes graag in zijn knutselschuur. Dat onze fietsen daar nog kunnen staan is eigenlijk een wonder want Meneer Pardoes heeft veel ruimte nodig voor zijn Gereedschap en Technische Apparaten! Daar maakt hij dan ook mooie dingen mee, zoals deze potloodstandaard waar potloden van Lyra en Stockmar prachtig in passen. Op de Vrije School zijn deze potloden erg populair en tijdens de open dag van onze school gingen de standaards dan ook als zoete broodjes over de toonbank.
Wil je er ook eentje kopen? Kijk dan even in de shop of je een vis, poes of auto wilt. Ze zijn er overigens ook als gewone rechthoekige standaard en de wat dikkere potloden van Ikea, de HEMA en Bruynzeel passen er ook prima in!

Allemaal rokjes!

Vandaag heb ik keihard gewerkt en mijn collectie rokjes eindelijk in mijn webwinkel gezet.
Vrolijke rokjes gemaakt van retro stofjes en nieuwe herontdekte lapjes.
De rokjes hebben knoopsgatelastiek dus ze kunnen lang mee! Eerst als rokje over de knie, daarna als rokje boven de knie en als laatste als het-gaat-nog-net-met-een-legging rokje. Ga gerust even kijken!

Drie keer kussen

Wegens succes herhaald: de drie jarige vriendjes van mijn jongste zoon kregen allemaal een kussen. En blij dat ze er mee zijn!

Uiltjes op een tas

Voor mijn moeder maakte ik deze tas.
Ze houdt van uiltjes en ik vond dit schattige
borduurwerkje ergens op een rommelmarkt.
Het was te vies om aan te raken maar na een
sopjeen nog een sopje en nog een sopje
kwam er een prachtig plaatje tevoorschijn.
Mijn moeder dacht zelf heel even dat ik
het zelf had geborduurd ...

Het mandje waar de tas op staat is mijn
naaimandje dat ik als meisje van een jaar
of negen kreeg.
Ik gebruik het nog steeds!

Mevrouw Pardoes op de Lente Fair!

Steekje Voor Steekje

Mijn lagere school was lange tijd de enige school in het Katholieke Dorp. Er werd streng doch rechtvaardig les gegeven met aan het Hoofd der School Zuster Gaudeta. Ik had het er best naar mijn zin, zeker bij Meester Wijnker! Handwerken werd er gegeven door Zuster Maria Agnes, een zachtaardige Zuster met Liefde voor het Handwerkvak. Terwijl de jongens met hout aan de slag gingen, zaten wij meisjes op de zolder van school te borduren. Ja, je leest het goed: borduren! Een grote lege gele lap met kleine gaatjes zou aan het eind van het schooljaar een schortje kunnen zijn, dat was het doel. Ik schrijf met opzet "kunnen" want zo ver ben ik nooit gekomen. Op die Zolder bij Zuster heb ik een hekel gekregen aan borduren! Ik kon het gewoon niet ... alles zat veel te strak en het duurde zo verschrikkelijk lang voor ik een rechthoek van kruissteekjes had geborduurd ... een grote frustratie voor mij als tweede klasser!
Als je het gele lapje klaar had (hoe meer je naar binnen kwam in de rechthoek, hoe moeilijker de steken) borduurde Zuster je naam in het midden en naaide een schortje van de lap. Daarna mocht je alle klassen rond om je creatie te showen. Ook dat is aan mij voorbij gegaan.
Mijn moeder zegt dat ze het schortje voor mij heeft afgemaakt en mijn naam er op heeft geborduurd. Ik kan het me niet meer herinneren ... ik denk dat ik het lapje van nijd heb weggegooid!
Het gekke is dat ik heel graag tassen maak van borduurwerkjes! Ik kijk met bewondering naar het gelijkmatige patroon van de steekjes en zoek met liefde bijpassende kleuren stof om het borduurwerk tot tas te toveren. Zeg nou zelf, dit is toch een plaatje (en te koop in mijn webshop)!
Ik begrijp overigens nog steeds niet waarom we niet mochten kiezen. Er zijn toch ook jongens die van handwerken houden en meisjes die graag met hout werken?

Knikkertijd!

De zon schijnt, de lente is onderweg en de kinderen ... die zijn aan het knikkeren! Daarom NU in de webshop: knikkerzakken van stoere sterke meubelstof met beessie!
Wees er snel bij want op is op en van elk exemplaar is er zoals gewoonlijk maar eentje!